абзада́чаны в сочетании с сущ. переводится обычно страд. конструкцией, напр.: а. дом дом, за кото́рый внесён зада́ток; см. абзада́чыць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
завіну́цца I сов., обл. заверну́ться;
з. ў ко́ўдру — заверну́ться в одея́ло
завіну́цца II сов., разг. энерги́чно взя́ться за де́ло
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
руды́ ры́же-кори́чневый; (о масти животного) муру́гий;
○ ~да́я мыш — зоол. землеро́йка;
◊ загі́нуць як ~да́я мыш — пропа́сть ни за что
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
саю́з, -зу, (в названиях организаций) -за м., в разн. знач. сою́з;
вае́нны с. — вое́нный сою́з;
○ прафесіяна́льны с. — профессиона́льный сою́з
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
чапі́цца (да каго) несов., разг. задева́ть (кого), цепля́ться (к кому, чему, за кого, что), придира́ться (к кому), задира́ть (кого)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Важні́чае ’пошліна за ўзважванне’ (Нас.). Да важнічы (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прыталаска́ць ’цягаць за валасы’ (Нас.). Да таласка́ць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
вако́ліца, ‑ы, ж.
1. Ускраіна населенага пункта. [Бацька:] — Вазьму я цябе за руку, выведу за нашу ваколіцу ды пакажу той шлях, якім ты пойдзеш. Каваль. Выйшаў раннем за ваколіцу, і пацягнула мяне ў недалёкі лясок, пад раку, у тыя мясціны, дзе некалі праходзіла маё пастушынае маленства. Кулакоўскі.
2. Тое, што размешчана вакол населенага пункта; наваколле. За Лядамі — Ямнае, Градкі,.. Зарэчча — бліжэйшыя вёскі ваколіцы. Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пя́цца, пнуся, пнешся, пнецца; пнёмся, пняцеся; незак.
1. Напружваць усе сілы; напружвацца. Схудзелы за лета конь пяўся, цягнучы воз бульбы па пескавых каляінах. Крапіва.
2. перан. Намагацца зрабіць што‑н. Лез, пяўся [Васіль], колькі змогі, зладжваў будыніну свайго шчасця, бервяно за бервяном, плашку за плашкай, паплецінку за паплецінкай. Мележ. Каб схаваць ад Галілея сваё пачуццё, .. [Гвардыян] пяўся зрабіць на сваім твары безуважна-іранічную ўсмешку. Зарэцкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кі́рпаўка, ‑і, ДМ ‑паўцы; Р мн. ‑павак; ж.
Разм. Пра кірпаты нос. Міколка.., высунуўшы з-за кары сваю кірпаўку, назіраў за дзедавым практыкаваннем. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)