падраку́шачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які знаходзіцца пад ракушачным слоем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падсядзі́бны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца пад сядзібай, заняты сядзібай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падшы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца пад шыяй, ніжэй шыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капу́снішча, ‑а, н.

Участак поля, які быў пад капустай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыкало́цца, ‑колецца; зак.

Разм. Прымацавацца шпількай, іголкай і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суха́рніца, ‑ы, ж.

Пасудзіна для сухароў, пячэння і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шчыгрынава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; незак., што.

Апрацоўваць пад шчыгрын.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дыкто́ўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы; Р мн. ‑товак; ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. дыктаваць. Пісаць пад дыктоўку.

2. Тое, што і дыктант. Тыдні два .. [вучні] старанна паўтаралі пройдзенае за зіму, пісалі дыктоўкі, практыкаваліся ў граматычным разборы, рашалі задачы. Колас.

•••

Пад дыктоўку чыюпад уплывам, па загаду каго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паве́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Тое, што і павець. Пад вялікай паветкай на дварэ стаіць многа вазоў. Бядуля. Павець з гумном стаяла радам, А пад паветкаю прылады: Вазок, калёсы, панарады. Колас. Тут [ля крыніцы] струменьчык чысты ліўся і журчаў, як чмель над кветкай, пад бярозавай паветкай. Дубоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

таўшчэ́зны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Вельмі тоўсты. Едзем пад таўшчэзнымі выноснымі соснамі, як нібы пад раскошным скляпеннем якогасьці храма. Пестрак. Пад дубам, у цяньку, на квяцістай коўдры ляжаў у кароткіх штоніках пан Ракоўскі, побач сядзела яго жонка — таўшчэзная рыжая кабеціна з залепленым паперай носам, каб не загарэў. С. Александровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)