Verbum

прыстасава́льніцтва, -а, н. (пагард.).

Паводзіны, учынкі прыстасаванца.

|| прым. прыстасава́льніцкі, -ая, -ае.

Прыстасавальніцкая палітыка.

псало́м, -лма́, мн. -лмы́, -лмо́ў, м.

Род рэлігійнага песнапення.

|| прым. псало́мны, -ая, -ае.

псіхатэрапі́я, -і, ж.

Метад лячэння хворага сродкамі псіхічнага ўздзеяння.

|| прым. псіхатэрапеўты́чны, -ая, -ае.

рабка́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Скарачэнне: рабочы карэспандэнт.

|| прым. рабка́раўскі, -ая, -ае.

радыкулі́т, -у, М -лі́це, м.

Захворванне карэньчыкаў спіннамазгавых нерваў.

|| прым. радыкулі́тны, -ая, -ае.

разві́лісты, -ая, -ае.

3 развілінай.

Р. ствол старога дрэва.

|| прым. разві́лістасць, -і, ж.

трука́цтва, -а, н. (разм.).

Празмернае захапленне трукамі, знешнімі эфектамі.

|| прым. трука́цкі, -ая, -ае.

тутаво́дства, -а, н.

Развядзенне тутавага дрэва як галіна шаўкаводства.

|| прым. тутаво́дчы, -ая, -ае.

тыта́н², -у, м.

Хімічны элемент, серабрыста-белы цвёрды метал.

|| прым. тыта́навы, -ая, -ае.

тыфлапедаго́гіка, -і, ДМ -гіцы, ж.

Методыка навучання сляпых.

|| прым. тыфлапедагагі́чны, -ая, -ае.