гра́лекс, ‑у, м.

Заменнік скуры: тканіна з каўчукавым пакрыццём.

[Ад скарачэння ўласн. імён вынаходнікаў Графава і Аляксеенкі.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

марселі́н, ‑у, м.

Лёгкая мяккая шаўковая тканіна (разнавіднасць тафты).

[Фр. marseline, ад назвы горада Сен-Марсель.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

габардзі́н, ‑у, м.

Шарсцяная тканіна для паліто і касцюмаў.

[Фр. gabardine.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

барка́н, ‑у. м.

Тоўстая шарсцяная тканіна для абіўкі мэблі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бязь, ‑і, ж.

Баваўняная тканіна палатнянага перапляцення. Бязевая прасціна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

воданепраніка́льны, ‑ая, ‑ае.

Які не прапускае вады. Воданепранікальная тканіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўшарсцяны́, ‑ая, ‑ое.

Шарсцяны з прымессю бавоўны. Паўшарсцяная тканіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тарлата́н, ‑у, м.

Празрыстая баваўняная тканіна, падобная на кісяю.

[Фр. tarlatane.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трыкаці́н, ‑у, м.

Тканіна, якая сваім вырабам нагадвае трыкатаж.

[Фр. tricotone.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фай, ‑ю, м.

Шчыльная рубчастая шаўковая або шарсцяная тканіна.

[Фр. faille.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)