прокати́ть сов.

1. (передвинуть катя) перакаці́ць;

2. (покатать на чём-л.) пракаці́ць, праве́зці;

3. (быстро проехать) разг. прае́хаць;

экипа́ж прокати́л ми́мо о́кон экіпа́ж прае́хаў мі́ма ако́н;

4. перен. (не избрать), разг. пракаці́ць, правалі́ць;

5. перен. (подвергнуть критике), разг. прабра́ць, пракаці́ць;

прокати́ть в газе́те прабра́ць (пракаці́ць) у газе́це;

прокати́ть на вороны́х пракаці́ць на вараны́х;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разбира́ться

1. в разн. знач. разбіра́цца;

понача́лу я в э́том де́ле не разбира́лся спача́тку я ў гэ́тай спра́ве не разбіра́ўся;

э́тот аппара́т разбира́ется на ча́сти гэ́ты апара́т разбіра́ецца на ча́сткі;

2. страд. разбіра́цца; разгляда́цца;

э́тот вопро́с бу́дет на́ми разбира́ться сего́дня гэ́та пыта́нне бу́дзе на́мі разбіра́цца (разгляда́цца) сёння;

э́тот това́р бы́стро разбира́ется гэ́ты тава́р ху́тка разбіра́ецца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паляце́ць сов.

1. в разн. знач. полете́ть;

2. (летя, удалиться) улете́ть; (о птицах — ещё) упорхну́ть;

3. (об упавшем с силой предмете) полете́ть;

4. перен. (стремительно двинуться) полете́ть, помча́ться;

5. разг. (упасть) полете́ть;

п. з драбі́н — полете́ть с ле́стницы;

6. (оторваться) отлете́ть;

гу́зікі ~це́лі — пу́говицы отлете́ли;

7. разг. (быстро износиться, испортиться) полете́ть;

е́лі падшы́пнікі — полете́ли подши́пники

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пе́рці несов., прост.

1. в разн. знач. пере́ть; (быстро бежать — ещё) дуть; (энергично бежать — ещё) сади́ть;

пе́рці на сярэ́дзіне даро́гі — пере́ть (сади́ть) по середи́не доро́ги;

карані́ пруць з зямлі́ — ко́рни прут из земли́;

це́ста прэ з дзяжы́ — те́сто прёт из квашни́;

2. перен. пере́ть, тащи́ть;

пе́рці бервяно́ — пере́ть (тащи́ть) бревно́;

3. перен., груб. жрать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

жи́во нареч.

1. (очень) ве́льмі;

она́ мне жи́во напомина́ет свою́ мать яна́ мне ве́льмі нага́двае сваю́ ма́ці;

2. (оживлённо) жва́ва, ажы́ўлена;

пье́су игра́ли о́чень жи́во п’есу ігра́лі жва́ва, ажы́ўлена;

3. (быстро) разг. ху́тка;

он жи́во сбе́гал за до́ктором ён ху́тка збе́гаў па до́ктара;

4. (отчётливо) я́рка, выра́зна;

он жи́во по́мнил все собы́тия ён я́рка (выра́зна) по́мніў усе́ падзе́і.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зніка́ць несов.

1. (переставать существовать) исчеза́ть; улету́чиваться;

2. (теряться) исчеза́ть; пропада́ть;

3. (из виду) исчеза́ть, скрыва́ться, пропада́ть;

4. (переставать появляться где-то) пропада́ть, исчеза́ть;

5. (уходить быстро, незаметно) исчеза́ть, скрыва́ться; ускольза́ть, уска́льзывать;

6. (прятаться) скрыва́ться, исчеза́ть;

7. (расходоваться) исчеза́ть, иссяка́ть; уплыва́ть;

8. перен. (утрачиваться, исчезать) та́ять, иссяка́ть, уходи́ть;

9. перен. (проходить, миновать) улета́ть, уноси́ться;

1-9 см. зні́кнуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рва́ться несов.

1. в разн. знач. ірва́цца, (после гласных) рва́цца;

верёвка рвётся вяро́ўка рве́цца;

отноше́ния рву́тся адно́сіны рву́цца;

рва́ться в бой ірва́цца ў бой;

рва́ться с цепи́ рва́цца з ланцуга́;

рву́тся снаря́ды рву́цца снара́ды;

2. (о ткани, бумаге и т. п.) дра́цца, дзе́рціся;

оде́жда у дете́й бы́стро рвётся адзе́жа ў дзяце́й ху́тка дзярэ́цца;

3. страд. ірва́цца, рва́цца; дра́цца, дзе́рціся; см. рватьI.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

злята́ць

I несов.

1. (летя, спускаться) слета́ть; (о птицах — ещё) спа́рхивать;

2. (взлетая, покидать какое-л. место) слета́ть, улета́ть;

3. разг. (падать сверху) слета́ть;

4. (срываться со своего места, отделившись от чего-л.) слета́ть;

5. (быстро спускаться) слета́ть;

1-5 см. зляце́ць 1-4, 6

II сов. (куда-л. и обратно) слета́ть;

з. на самалёце ў Пары́ж — слета́ть на самолёте в Пари́ж

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ува́рвацца несов., возвр., страд. ува́риваться; вва́риваться; см. увары́цца, ува́рваць

уварва́цца сов.

1. ворва́ться; вломи́ться; вто́ргнуться;

у. ў чужы́ дом — ворва́ться (вломи́ться) в чужо́й дом;

во́раг ~ва́ўся ў краі́ну з за́хаду — враг ворва́лся (вто́ргся) в страну́ с за́пада;

2. перен. (внезапно, быстро проникнуть) ворва́ться;

у акно́ ўварва́ўся ве́цер — в окно́ ворва́лся ве́тер;

3. перен. вмеша́ться, вто́ргнуться;

у. ў чужо́е жыццё — вто́ргнуться в чужу́ю жизнь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уляце́ць сов.

1. влете́ть; (о птицах, бабочках — ещё) впорхну́ть;

ла́стаўка ўляце́ла ў акно́ — ла́сточка влете́ла (впорхну́ла) в окно́;

2. разг. (быстро войти, въехать, вбежать) влете́ть;

хло́пчык ~це́ў у ха́ту — ма́льчик влете́л в избу́;

3. безл., разг. влете́ть, попа́сть;

яму́ ўляце́ла ад бацько́ў — ему́ влете́ло (попа́ло) от роди́телей;

4. разг. (свалиться во что-л. глубокое) упа́сть;

у. у я́му — упа́сть в я́му;

у. у капе́ечку — влете́ть в копе́ечку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)