Verbum

эпізады́чны, -ая, -ае.

1. Выпадковы, які з’яўляецца эпізодам (у 1 і 2 знач.), які бывае не пастаянна.

Эпізадычная дапамога.

Э. кантроль.

Прыязджаць эпізадычна (прысл.).

2. Неістотны.

Э. выпадак.

|| наз. эпізады́чнасць, -і, ж.

няпро́шаны, -ая, -ае.

Які з’явіўся куды-н. без запрашэння, нечаканы.

Н. госць.

пагадзі́нны, -ая, -ае.

Які робіцца, разлічваецца па гадзінах.

Пагадзінная аплата.

Пагадзінная праца.

паго́нны¹, -ая, -ае.

Які вымяраецца ў даўжыню ў лінейных метрах.

П. метр.

падгарэ́лы, -ая, -ае.

Які падгарэў, абгарэў знізу пры пячэнні, смажанні.

Падгарэлая бульба.

падліко́вы, -ая, -ае.

Які служыць, прызначаны для падліку.

Падліковая камісія.

Падліковыя машыны.

паднагля́дны, -ая, -ае.

Які знаходзіцца пад наглядам улады.

|| наз. паднагля́днасць, -і, ж.

падслепава́ты, -ая, -ае.

Вельмі блізарукі, які дрэнна бачыць.

|| наз. падслепава́тасць, -і, ж.

палавы́², -а́я, -о́е.

Які мае бледна-жоўты колер.

Збажына ўжо стала палавой.

паражня́к, -у́, м.

Транспарт, які ідзе без грузу.

|| прым. паражняко́вы, -ая, -ае.