ямшчы́к, -ка́ м. ямщи́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Піцю́каць ’шчабятаць, балбатаць (пра маленькіх дзяцей)’ (Нар. лекс.). Гукапераймальнае ўтварэнне з суф. ‑ка‑ (як баяа‑ ка‑ць, гого‑ка‑ць, куга‑ка‑ць, хіхі‑ка‑ць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

зязю́лечка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Нар.-паэт.

1. Ласк. да зязюля.

2. Разм. Ласкавы зварот да жанчыны. — Хадзі ка мне, зязюлечка, у хату. Пагаворым аб тым ды аб сім, — кажа Лявоніха. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

махаві́к I, -ка́ м., тех. махови́к

махаві́к II, -ка́ м. (гриб) мохови́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адстаўні́к, -ка́ м., разг. отставни́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

газаві́к, -ка́ м., разг. газови́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гайду́к, -ка́ м., ист. гайду́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

галасні́к, -ка́ архит., муз. голосни́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гіраві́к, -ка́ м., спорт. гиреви́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

грыма́к, -ка́ м., разг. тума́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)