Выляжа́нка ’гультайка; распусная жанчына’ (Нас.). Да вылежвацца пры дапамозе суф. ‑анка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Відомый ’бачны, даступны зроку’ (Нас.). Запазычана са ст.-польск. widomy ’бачны’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Гамзі́ла ’разбойнік’ (Нас.). Утварэнне ад гамзі́ць ’біць’ (гл. пад гамза́ць1).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Гандзю́ліць ’балагурыць’ (Нас.), гандзю́рыць ’гаварыць абы-што’ (Жд. 2). Няясныя словы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Даліка́тнець (БРС, Нас.). Магчыма, запазычанне з польск. delikatnieć ’тс’ (да delikatny).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Напе́рак (поперек) ’папалам’: Наперак перарэзаў (Нас.). Гл. пёрак ’упоперак’ (прасл. *perky).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Не́сіл ’бяссілле’ (Касп.), нясіл (несил) ’бяссільны, нядужы’ (Нас.). Да сіла (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Брані́ць ’лаяць’, брані́цца сварыцца, лаяцца’ (Нас.). Відаць, з рус. брани́ть, брани́ться.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ма́льчыцца ’дзяцініцца’ (Нас.). Адпрыметнікавае ўтварэнне. Да ма́лькі (гл.). Параўн. таксама мале́ць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Наброіць ’нагарэзнічаць’ (Нас., Гарэц.), укр. набрбїтинавытвараць, нарабіць глупстваў’. Гл. броіць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)