белая - Пошук - Асноўныя

аграма́да, ‑ы, М ‑дзе, ж.

Што‑н. велізарнае, агромністае; глыба, гмах; аграмадзіна. Аграмады гор. Белая аграмада Эльбруса. Каменныя аграмады пірамід. □ Як змрочныя здані, з пустымі вачамі Стаялі муроў аграмады, Трывожнымі днямі, даўгімі начамі Не ціхла вакол кананада. Хведаровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уцёклы, ‑ая, ‑ае.

Абл. Які ўцёк, збег адкуль‑н., беглы. [Выхвалінскі:] «... У чацвер прыйдзе да вас жанчына, хустка на галаве белая, за спінаю кайстра, завуць яе Насця, а прозвішча Бойка і будзе яна быццам пытацца пра ўцёклую карову»... Краўчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фрэнч, ‑а, м.

Прыталеная куртка ваеннага крою з чатырма накладнымі кішэнямі і хлясцікам ззаду. Шырокія плечы .. [начальніка] аблягаў фрэнч ахоўнага колеру, абцягнуты шырокім раменным поясам. Чарнышэвіч. На .. [Купалу] была белая сарочка, .. адкрыты суконны фрэнч з чатырма нашытымі зверху кішэнямі. Рамановіч.

[Ад уласн. імя.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ля́хаўка бе́лая ’нівянік звычайны, Leucantheum DC. vulgare Lam’, (віц., Кіс.). З ⁺беляхаўка ’белы’ — пераклад лац. назвы, якая са ст.-грэч. λευκανθής ’белы, сівы’. Параўн. рус. алан., валаг. белюга, белюшка, укр. білоголовник ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

бе́ла-чырво́на-бе́лы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бе́ла-чырво́на-бе́лы	бе́ла-чырво́на-бе́лая	бе́ла-чырво́на-бе́лае	бе́ла-чырво́на-бе́лыя
Р.	бе́ла-чырво́на-бе́лага	бе́ла-чырво́на-бе́лай бе́ла-чырво́на-бе́лае	бе́ла-чырво́на-бе́лага	бе́ла-чырво́на-бе́лых
Д.	бе́ла-чырво́на-бе́ламу	бе́ла-чырво́на-бе́лай	бе́ла-чырво́на-бе́ламу	бе́ла-чырво́на-бе́лым
В.	бе́ла-чырво́на-бе́лы (неадуш.) бе́ла-чырво́на-бе́лага (адуш.)	бе́ла-чырво́на-бе́лую	бе́ла-чырво́на-бе́лае	бе́ла-чырво́на-бе́лыя (неадуш.) бе́ла-чырво́на-бе́лых (адуш.)
Т.	бе́ла-чырво́на-бе́лым	бе́ла-чырво́на-бе́лай бе́ла-чырво́на-бе́лаю	бе́ла-чырво́на-бе́лым	бе́ла-чырво́на-бе́лымі
М.	бе́ла-чырво́на-бе́лым	бе́ла-чырво́на-бе́лай	бе́ла-чырво́на-бе́лым	бе́ла-чырво́на-бе́лых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бел-чырво́на-бе́лы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бел-чырво́на-бе́лы	бел-чырво́на-бе́лая	бел-чырво́на-бе́лае	бел-чырво́на-бе́лыя
Р.	бел-чырво́на-бе́лага	бел-чырво́на-бе́лай бел-чырво́на-бе́лае	бел-чырво́на-бе́лага	бел-чырво́на-бе́лых
Д.	бел-чырво́на-бе́ламу	бел-чырво́на-бе́лай	бел-чырво́на-бе́ламу	бел-чырво́на-бе́лым
В.	бел-чырво́на-бе́лы (неадуш.) бел-чырво́на-бе́лага (адуш.)	бел-чырво́на-бе́лую	бел-чырво́на-бе́лае	бел-чырво́на-бе́лыя (неадуш.) бел-чырво́на-бе́лых (адуш.)
Т.	бел-чырво́на-бе́лым	бел-чырво́на-бе́лай бел-чырво́на-бе́лаю	бел-чырво́на-бе́лым	бел-чырво́на-бе́лымі
М.	бел-чырво́на-бе́лым	бел-чырво́на-бе́лай	бел-чырво́на-бе́лым	бел-чырво́на-бе́лых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сі́не-чырво́на-бе́лы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сі́не-чырво́на-бе́лы	сі́не-чырво́на-бе́лая	сі́не-чырво́на-бе́лае	сі́не-чырво́на-бе́лыя
Р.	сі́не-чырво́на-бе́лага	сі́не-чырво́на-бе́лай сі́не-чырво́на-бе́лае	сі́не-чырво́на-бе́лага	сі́не-чырво́на-бе́лых
Д.	сі́не-чырво́на-бе́ламу	сі́не-чырво́на-бе́лай	сі́не-чырво́на-бе́ламу	сі́не-чырво́на-бе́лым
В.	сі́не-чырво́на-бе́лы (неадуш.) сі́не-чырво́на-бе́лага (адуш.)	сі́не-чырво́на-бе́лую	сі́не-чырво́на-бе́лае	сі́не-чырво́на-бе́лыя (неадуш.) сі́не-чырво́на-бе́лых (адуш.)
Т.	сі́не-чырво́на-бе́лым	сі́не-чырво́на-бе́лай сі́не-чырво́на-бе́лаю	сі́не-чырво́на-бе́лым	сі́не-чырво́на-бе́лымі
М.	сі́не-чырво́на-бе́лым	сі́не-чырво́на-бе́лай	сі́не-чырво́на-бе́лым	сі́не-чырво́на-бе́лых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чырво́на-сі́не-бе́лы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чырво́на-сі́не-бе́лы	чырво́на-сі́не-бе́лая	чырво́на-сі́не-бе́лае	чырво́на-сі́не-бе́лыя
Р.	чырво́на-сі́не-бе́лага	чырво́на-сі́не-бе́лай чырво́на-сі́не-бе́лае	чырво́на-сі́не-бе́лага	чырво́на-сі́не-бе́лых
Д.	чырво́на-сі́не-бе́ламу	чырво́на-сі́не-бе́лай	чырво́на-сі́не-бе́ламу	чырво́на-сі́не-бе́лым
В.	чырво́на-сі́не-бе́лы (неадуш.) чырво́на-сі́не-бе́лага (адуш.)	чырво́на-сі́не-бе́лую	чырво́на-сі́не-бе́лае	чырво́на-сі́не-бе́лыя (неадуш.) чырво́на-сі́не-бе́лых (адуш.)
Т.	чырво́на-сі́не-бе́лым	чырво́на-сі́не-бе́лай чырво́на-сі́не-бе́лаю	чырво́на-сі́не-бе́лым	чырво́на-сі́не-бе́лымі
М.	чырво́на-сі́не-бе́лым	чырво́на-сі́не-бе́лай	чырво́на-сі́не-бе́лым	чырво́на-сі́не-бе́лых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

збуя́ць, ‑яе; зак.

Пышна разрасціся націннем на шкоду плоданашэнню. Збуяла бульба. Гарох збуяў. □ Здаецца, калі глядзіш на гэты пагорак сярод балота, то і зямля — плямамі: то блакітная — дзе дурніцы, то чырвона-белая — гэта дзе збуяў і разросся бруснічнік. Пташнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мярэ́жа, ‑ы, ж.

1. Сетка для лоўлі рыбы, нацягнутая на абручы.

2. Тое, што сваім выглядам нагадвае сетку. Пацямнела. Белая была толькі дарога. У лесе на снег апала густая шэрая мярэжа. Пташнікаў. Насустрач беглі дрэвы, заштрыхаваныя мярэжай дажджу. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Verbum