Verbum

пачу́хваць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго-што (разм.).

Чухаць час ад часу.

П. патыліцу.

|| звар. пачу́хвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

перавы́бары, -аў.

Выбары членаў якой-н. арганізацыі, якія праводзяцца праз пэўныя прамежкі часу.

П. прафкама.

|| прым. перавы́барны, -ая, -ае.

пратрыма́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., каго-што.

Трымаць (у 1, 3—8 знач.) на працягу якога-н. часу.

ме́сячнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Месячны адрэзак часу, прызначаны для правядзення якога-н. грамадскага мерапрыемства.

М. бяспекі руху.

трыадзі́нства, -а, н.

Адзінства трох сутнасцей, з’яў, рыс.

○

Драматычнае трыадзінства — адзінства часу, месца і дзеяння, якое ўласціва драматургіі класіцызму.

хвілі́на, -ы, мн. -ы, -лі́н, ж.

1. Мера часу, роўная 1/60 гадзіны ці 60 секундам.

Чакаем дваццаць хвілін.

2. Кароткі прамежак часу, імгненне.

Зайдзі на хвіліну, ёсць справа.

Хвілінай веку не надточыш (прыказка).

|| памянш.-ласк. хвілі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.

|| прым. хвілі́нны, -ая, -ае.

ху́ткі, -ая, -ае.

1. Які адбываецца з вялікай хуткасцю.

Хуткая хада.

Хутка (прысл.) бегаць.

2. Быстры ў сваіх рухах, дзеяннях, рашэннях і пад.; паспешлівы.

Хуткія крокі.

Х. погляд.

3. Які адбываецца ў кароткі адрэзак часу, а таксама які павінен адбыцца праз невялікі адрэзак часу.

Хуткая перамога.

Да хуткай сустрэчы.

павару́шваць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго-што або чым.

Варушыць крыху або час ад часу.

Вецер паварушвае галіны.

П. пальцамі.

пагляда́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.

Глядзець (у 1 і 2 знач.) час ад часу.

П. на гадзіннік.

Паглядай за дзецьмі.

паго́йдвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак.

Гайдацца злёгку ці час ад часу.

Байдарка ціха пагойдвалася на хвалях.

|| наз. паго́йдванне, -я, н.