біёнік, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне біёнікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

біяфі́зік, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне біяфізікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

біяхі́мік, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне біяхіміі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

геабата́нік, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне геабатанікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

геафі́зік, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне геафізікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

геахі́мік, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне геахіміі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гене́тык, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне генетыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гео́граф, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне геаграфіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гео́лаг, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне геалогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гео́метр, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне геаметрыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)