Кі́гаць ’крычаць, пішчаць’ (Нас.). Гл. ківі, кігікаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кі́каць ’хіхікаць’ (Нас.). Да хікаць з хіхікаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кіндзюхі́ ’кішкі, вантробы’ (Нас.). Гл. кіндзюк, кендзюх.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Абмо́ва (Нас.) < польск. obmowa (Кюнэ, Poln., 81).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Абшны́парыць ’абмацаць, абшукаць’ (Нас., Касп.). Гл. шныпар.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Абшчэ́пліваць ’абдымаць моцна’ (Нас. Доп.). Гл. абшчапіць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Адпа́каць ’справіць пахаванне нябожчыка’ (Нас.). Гл. пакаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Адчу́хаць ’адчуліць, ажывіць’ (Нас., Бяльк.). Гл. чухаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ака́шыцца ’размясціцца, прыстроіцца’ (Нас., Бяльк.). Гл. кошаваць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Патрабля́ць ’выкарыстоўваць’ (Нас.). З рус. потреблять ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)