і́ней, ‑ю,
Від атмасферных ападкаў: ледзяныя крышталікі, якія ўтвараюцца ў выніку ахаладжэння вадзяной пары ў ясныя і ціхія ночы і асядаюць тонкім слоем на глебе, дрэвах і інш.;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
і́ней, ‑ю,
Від атмасферных ападкаў: ледзяныя крышталікі, якія ўтвараюцца ў выніку ахаладжэння вадзяной пары ў ясныя і ціхія ночы і асядаюць тонкім слоем на глебе, дрэвах і інш.;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разва́лы, ‑аў;
1. Рама з трох жэрдак, якая кладзецца на сані для большай умяшчальнасці.
2. Нізкія і шырокія сані з такой рамай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прабе́гчыся, ‑бягуся, ‑бяжышся, ‑бяжыцца; ‑бяжымся, ‑бежыцеся;
1. Прабегчы нямнога.
2. Зрабіць прабег пры ўзлёце ці пасадцы (аб самалёце).
3. Хутка пранесціся (пра вецер, святло і пад.).
4. Тое, што і прабегчы (у 5, 6 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чаро́мхавы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да чаромхі, з’яўляецца чаромхай.
2. Зроблены, прыгатаваны з чаромхі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
расцерабі́ць, ‑цераблю, ‑цярэбіш, ‑цярэбіць;
Расчысціць, вызваліць ад дрэў,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
я́блыневы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да яблыні, уласцівы ёй.
2.
3. Як састаўная частка некаторых назваў шкоднікаў яблынь.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апа́сці, -аду́, -адзе́ш, -адзе́; -адзём, -адзяце́, -аду́ць; -адзі́;
1. (1 і 2
2. Паменшыцца ў аб’ёме, панізіцца ўзроўнем, спасці.
3. (1 і 2
4. (1 і 2
5. (1 і 2
6. (1 і 2
7.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сагну́ты, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сюды́-туды́,
1. У той і другі бок; у розныя бакі.
2. У некаторыя месцы.
3. Нішто сабе, ніштавата, дапушчальна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фрукто́вы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да фрукта, фруктаў (у 1 знач.); уласцівы фрукту.
2. Які дае фрукты, з фруктамі.
3. Прыгатаваны з фруктаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)