пре́лесть ж.
1. (привлекательность) прыва́бнасць, -ці ж.; (красота) краса́, -сы́ ж., хараство́, -ва́ ср.; прыгажо́сць, -ці ж.; (пленительность) чаро́ўнасць, -ці ж.; (очарование) ча́ры, -раў ед. нет;
пре́лесть новизны́ прыва́бнасць навізны́;
пре́лесть лица́ прыва́бнасць (краса́, хараство́, прыгажо́сць) тва́ру;
что за пре́лесть!, кака́я пре́лесть! разг. яка́я краса́!, яко́е хараство́!;
пре́лести дереве́нской жи́зни хараство́ (прыгажо́сць) вяско́вага жыцця́;
2. в знач. сказ., разг. цудо́ўна;
про́сто пре́лесть про́ста цудо́ўна.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
далучы́цца сов.
1. (да каго, чаго) в разн. знач. присоедини́ться (к кому, чему), примкну́ть (к кому, чему);
д. да гру́пы экскурса́нтаў — присоедини́ться (примкну́ть) к гру́ппе экскурса́нтов;
д. да ду́мкі выступа́ўшых — присоедини́ться (примкну́ть) к мне́нию выступа́вших;
2. (да чаго) (познакомиться с чем-л., освоить что-л.) приобщи́ться (к чему); (принять участие) вовле́чься (во что);
д. да грама́дскага жыцця́ — приобщи́ться к обще́ственной жи́зни;
д. да размо́вы — вовле́чься в разгово́р
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кусо́к, -ска́ м., в разн. знач. кусо́к;
зрэ́заць на кускі́ — изре́зать на куски́;
к. са́ла — кусо́к са́ла;
к. матэрыя́лу — кусо́к материа́ла;
к. зямлі́ — кусо́к земли́;
к. жыцця́ — кусо́к жи́зни;
◊ кускі́ збіра́ць — собира́ть куски́;
мець к. хле́ба — име́ть кусо́к хле́ба;
сма́чны к. — ла́сый кусо́к;
адрэ́заны к. — отре́занный ломо́ть;
к. у го́рла не ле́зе (не ідзе́) — кусо́к в го́рло не идёт;
урва́ць к. — урва́ть (отхвати́ть) кусо́к
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адзна́ка ж.
1. (помета на чём-л.) отме́тка; обозначе́ние ср.;
2. (примета) при́знак м.;
не пака́зваць ~к жыцця́ — не подава́ть при́знаков жи́зни;
3. (балл) отме́тка;
4. (заслуга, отмеченная наградой) отли́чие ср.;
дыпло́м з ~кай — дипло́м с отли́чием;
5. (признак, предвещающий что-л.) предзнаменова́ние ср.;
гэ́та ке́пская а. — э́то плохо́е предзнаменова́ние;
6. (знак на каком-л. предмете) заме́тка; отме́тка;
рабі́ць ~кі на дрэ́вах — де́лать заме́тки (отме́тки) на дере́вьях
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ко́рань (мн. карані́) м., в разн. знач. ко́рень;
рака́ вы́мыла карані́ вярбы́ — река́ вы́мыла ко́рни вербы́;
к. зу́ба — ко́рень зу́ба;
к. сло́ва — ко́рень сло́ва;
здабы́ць к. — мат. извле́чь ко́рень;
○ мы́льны к. — фарм. мы́льный ко́рень;
◊ к. зла — ко́рень зла;
у ~ні — в ко́рне;
на ~ні — на корню́;
пусці́ць карані́ — пусти́ть ко́рни;
вы́рваць з ~нем — вы́рвать с ко́рнем;
пад к. — под ко́рень;
к. жыцця́ — ко́рень жи́зни;
глядзе́ць у к. — смотре́ть в ко́рень
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пыта́нне ср., в разн. знач. вопро́с м.;
адказа́ць на п. — отве́тить на вопро́с;
нацыяна́льнае п. — национа́льный вопро́с;
паста́віць п. на абмеркава́нне — поста́вить вопро́с на обсужде́ние;
пакі́нуць п. адкры́тым — оста́вить вопро́с откры́тым;
п. го́нару — вопро́с че́сти;
рытары́чнае п. — ритори́ческий вопро́с;
○ жано́чае п. — же́нский вопро́с;
◊ балю́чае п. — больно́й вопро́с;
п. жыцця́ і (або́) сме́рці — вопро́с жи́зни и (и́ли) сме́рти;
паста́віць п. ру́бам — поста́вить вопро́с ребро́м;
пракля́тае п. — прокля́тый вопро́с;
во́страе п. — жгу́чий вопро́с
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пощади́ть сов.
1. (дать пощаду) злі́тавацца; (пожалеть) пашкадава́ць (каго, што); (помиловать) памі́лаваць (каго, што), злі́тавацца (над кім, над чым);
пощади́ меня́ злі́туйся на́да мной, пашкаду́й мяне́;
2. (поберечь) паберагчы́, паашчаджа́ць; (пожалеть) пашкадава́ць (каго, што, чаго); (отнестись бережно, заботливо) пашанава́ць; (сохранить) захава́ць (што), дарава́ць (што, каму);
пощади́ своё здоро́вье пашану́й сваё здаро́ўе, пашкаду́й свайго́ здаро́ўя;
жи́зни не пощажу́ жыцця́ не пашкаду́ю;
пощади́ть чью́-л. жизнь захава́ць чыё-не́будзь жыццё, дарава́ць каму́-не́будзь жыццё.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заря́ ж.
1. (окраска горизонта) зара́, -ры́ ж.;
2. (раннее утро) зо́лак, -лку м., до́світак, -тку м., світа́нне, -ння ср.;
на заре на зо́лку, на до́світку, на світа́нні;
встать с зарёй устаць на зо́лку (на до́світку, на світа́нні);
3. перен. зара́нак, -нку м., світа́нне, -ння ср.; до́світак, -тку м.;
заря́ но́вой жи́зни зара́нак но́вага жыцця́;
на заре́ ю́ности на зара́нку юна́цтва;
4. (сигнал) зара́, -ры́ ж.;
бить зарю́ (зо́рю) біць зару́;
◊
ни свет, ни заря́ чуць свет, яшчэ́ і на дзень не займа́лася.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
слу́чай м.
1. вы́падак, -дку м.;
2. (приключение, происшествие) здарэ́нне, -ння ср.;
3. (повод) наго́да, -ды ж.; вы́падак, -дку м.; прычы́на, -ны ж.;
◊
в слу́чае чего́ у вы́падку чаго́, а калі́ што яко́е;
на слу́чай чего́ калі́ што яко́е;
по слу́чаю чего́ з вы́падку чаго́, з прычы́ны чаго́, з наго́ды чаго́;
купи́ть по слу́чаю купі́ць выпадко́ва;
от слу́чая к слу́чаю ад вы́падку да вы́падку;
на все слу́чаи жи́зни на ўсе вы́падкі жыцця́;
в том слу́чае, е́сли… у тым вы́падку, калі́…
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́падак, -дку м. слу́чай, происше́ствие ср.; по́вод;
в. з жыцця́ — слу́чай (происше́ствие) из жи́зни;
зру́чны в. — удо́бный слу́чай;
○ ва ўся́кім ~дку — во вся́ком слу́чае;
з ~дку — (чаго) по слу́чаю (чего);
на пе́ршы в. — на пе́рвый слу́чай;
на ўся́кі в. — на вся́кий слу́чай;
ад ~дку да ~дку — от слу́чая к слу́чаю;
ні ў я́кім ~дку — ни в ко́ем слу́чае;
у ~дку чаго́ — в слу́чае чего́;
у кра́йнім ~дку — в кра́йнем слу́чае;
у ле́пшым ~дку (ра́зе) — в лу́чшем слу́чае;
у адваро́тным ~дку — в проти́вном слу́чае
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)