электратэ́хнік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Спецыяліст па электратэхніцы.

2. Рабочы, які займаецца ўстаноўкай, зборкай, рамонтам і пад. электрычнага абсталявання і электрычных прыбораў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ювелі́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Майстар, які вырабляе прадметы мастацтва, упрыгожанні і пад. з каштоўных металаў, з каштоўнымі камянямі, або прадавец такіх прадметаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мікрургі́я,

Правядзенне пад мікраскопам аперацый над вельмі дробнымі аб’ектамі — прасцейшымі, клеткамі і пад.; мікраскапічная хірургія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паддо́ннік, ‑а, м.

Падстаўка або падсцілка пад што‑н. Гліняны паддоннік. Паддоннік пад настольную лямпу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападсо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Падсунуць многае пад што‑н. Пападсоўваць скрынкі пад шафу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адхо́н, -ну м.

1. ж.-д. отко́с;

пусці́ць пад а. — пусти́ть под отко́с;

2. (отлогое место) отло́гость ж., отко́с, склон, скос; (горы, холма) косого́р

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пасядзе́ць сов., в разн. знач. посиде́ть;

п. за кні́гай — посиде́ть за кни́гой;

п. у знаёмых — посиде́ть у знако́мых;

п. пад а́рыштам — посиде́ть под аре́стом

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

скрэ́бціся несов.

1. (производить шум, скребя) скрести́сь;

мы́шы ~бліся пад падло́гай — мы́ши скребли́сь в подпо́лье;

2. страд. скобли́ться; чи́ститься, очища́ться; см. скрэ́бці 1, 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

утварэ́нне ср., в разн. знач. образова́ние;

у. дзяржа́вы — образова́ние госуда́рства;

у. го́рных паро́д — образова́ние го́рных поро́д;

тлу́шчавыя ўтварэ́нні пад ску́рай — жировы́е образова́ния под ко́жей

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зате́чь сов., в разн. знач. зацячы́; (онеметь — ещё) адранцве́ць, сшэ́рхнуць;

вода́ затекла́ под стул вада́ зацякла́ пад крэ́сла;

но́ги затекли́ но́гі зацяклі́ (здранцве́лі, сшэ́рхлі).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)