эгаі́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.

Чалавек, якому ўласцівы эгаізм; сябелюб.

|| ж. эгаі́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. эгаісты́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

эгацэнтры́ст, -а, М -ры́сце, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).

Чалавек, якому ўласцівы эгацэнтрызм.

|| ж. эгацэнтры́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. эгацэнтры́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

экано́м, -а, мн. -ы, -аў, м. (уст.).

1. Гаспадарлівы, ашчадны чалавек.

2. Загадчык гаспадаркі.

|| ж. экано́мка, -і, ДМ -мцы, мн. -і, -мак (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

энцыклапеды́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).

Усебакова адукаваны, дасведчаны чалавек.

|| ж. энцыклапеды́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. энцыклапеды́сцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

якабі́нец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.

1. Рэвалюцыянер-дэмакрат, удзельнік Вялікай французскай рэвалюцыі ў 18 ст.

2. Чалавек рэвалюцыйных перакананняў; вальнадумец (уст.).

|| прым. якабі́нскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мало́йчык, ‑а, м.

1. Уст. і нар.-паэт. Малады чалавек, хлопец; маладзец (у 1 знач.).

2. Пагард. Чалавек амаральных паводзін, які заслугоўвае асуджэння. Уварваўшыся ў вёску, эсэсаўскія малойчыкі без разбору забівалі старых, жанчын, дзяцей. Паслядовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кампане́йскі I разг. компане́йский;

к. чалаве́к — компане́йский челове́к

кампане́йскі II разг. кампане́йский;

к. ме́тад рабо́ты — кампане́йский ме́тод рабо́ты

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бязгрэ́шны

1. безгре́шный; непоро́чный;

~нае дзіця́ — безгре́шное дитя́;

~ныя заба́вы — безгре́шные удово́льствия;

2. непогреши́мый;

б. чалаве́к — непогреши́мый челове́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мітуслі́вы

1. суетли́вый;

м. чалаве́к — суетли́вый челове́к;

2. (торопливо-беспорядочный) сумато́шный, сумато́шливый;

3. (любящий хлопотать) хлопотли́вый;

4. мелька́ющий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

немнагасло́ўны

1. немногосло́вный, кра́ткий;

н. адка́з — немногосло́вный (кра́ткий) отве́т;

2. (молчаливый) немногосло́вный, неразгово́рчивый;

н. чалаве́к — немногосло́вный (неразгово́рчивый) челове́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)