падмалёўка ж.

1. (действие) подмалёвка;

маста́к ско́нчыў ~ку — худо́жник ко́нчил подмалёвку;

2. (основной слой в живописи) подмалёвка, подмалёвок м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

по́ліўка ж.

1. похлёбка; (рыбная) уха́;

2. (жидкая часть кушанья) жи́жа;

◊ (прада́цца) за сачаві́чную ~ку — (прода́ться) за чечеви́чную похлёбку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пуцёўка ж. путёвка;

вы́даць ~ку вадзі́целю — вы́датъ путёвку води́телю;

санато́рная п. — санато́рная путёвка;

п. ў жыццё — путёвка в жизнь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ры́зыка ж.

1. в разн. знач. риск м.;

2. разг. форс м., зано́счивость;

◊ на сваю́ ~ку — на свой риск

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чы́стка ж., прям., перен. чи́стка;

адда́ць касцю́м у ~ку — отда́ть костю́м в чи́стку;

ч. парты́йнай арганіза́цыі — чи́стка парти́йной организа́ции

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

попрёк м., разг. папро́к, -ку м., папіка́нне, -ння ср., упіка́нне, -ння ср.; (укор) дако́р, -ру м., дакара́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

после́дствие ср. вы́нік, -ку м.;

◊

оста́вить без после́дствий пакі́нуць без вы́нікаў;

чрева́тый после́дствиями які́ (што) то́іць у сабе́ небяспе́ку.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

черни́ка ж., мн. нет чарні́цы, -ні́ц; (одна ягода) чарні́чына, -ны ж., чарні́ца, -цы ж.; (о растении) чарні́чнік, -ку м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пато́к, -ку м., в разн. знач. пото́к;

бурлі́вы п. — бу́рный пото́к;

п. слоў — пото́к слов;

п. бе́жанцаў — пото́к бе́женцев;

у вытво́рчасці вы́карыстаны ме́тад бесперапы́ннага ~ку — в произво́дстве применён ме́тод непреры́вного пото́ка;

студэ́нты здава́лі экза́мены ў два ~кі — студе́нты сдава́ли экза́мены в два пото́ка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

учёт

1. (регистрация кадров) улі́к, -ку м.;

снять (сня́ться) с учёта зняць (зня́цца) з улі́ку;

стать на учёт стаць на ўлік;

брать на учёт браць на ўлік;

2. в др. знач. улі́к, -ку м., падлі́к, -ку м.;

учёт това́ров улі́к (падлі́к) тава́раў;

бухга́лтерский учёт бухга́лтарскі ўлік (падлі́к);

учёт труда́ улі́к (падлі́к) пра́цы;

вести́ учёт весці́ ўлік (падлі́к);

не поддава́ться учёту не паддава́цца ўлі́ку (падлі́ку);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)