Кы́паць ’кіпцюр’ (Нас.). Гл. кіпець.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кырк ’выкрык квактухі’ (Нас.). Гукапераймальнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Кі́вам ’мігам’ (Нас.). Гл. ківаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Бэнка́рт ’байструк’ (Нас.). Гл. банка́рт.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вершча́ка (Нас.). Да верашча́ка (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Абса́ц ’абцас’ (Нас.). Гл. абцас.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Арца́бы ’шашкі’ (Нас.). Гл. варцабы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Асяга́ць ’аперажаць’ (Нас.). Гл. дасягаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ікра́з (Нас., Бяльк.). Гл. якраз.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Бо́лмат ’балбатун, пустамеля’ (Нас., Гарэц., Др.-Падб., Яруш., Бяльк.), балмату́н (Нас.), былмату́н ’тс’ (Бяльк.), балмата́ць ’балбатаць’ (Нас.). Рус. дыял. (смал.) бо́лмат ’тс’, (цвяр., пск.) болмота́ть ’балбатаць’. Фасмер (1, 188) звязвае з болта́ть. Хутчэй трэба зыходзіць ад болмота́ть, якое можа быць пераафармленнем дзеяслова болбота́ть (дысіміляцыя б‑б > б‑м і, магчыма, уплыў бормота́ть).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)