ураджэ́нец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.
Чалавек родам з пэўнай мясцовасці, краіны і пад.
У.
Случчыны.
|| ж. ураджэ́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
філакарты́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.
Чалавек, які займаецца філакартыяй.
|| ж. філакарты́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. філакарты́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
філафані́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.
Чалавек, які займаецца філафаніяй.
|| ж. філафані́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. філафані́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
філумені́ст, -а, М -сце, мн. -ы, -аў, м.
Чалавек, які займаецца філуменіяй.
|| ж. філумені́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
|| прым. філумені́сцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
хітру́га, -і, ДМ -ру́гу, Т -ам, м.; ДМ -ру́зе, Т -ай (-аю), ж., мн. -і, -ру́г (разм.).
Вельмі хітры чалавек.
Гэта вядомы хітруга.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эпікурэ́ец, -рэ́йца, мн. -рэ́йцы, -рэ́йцаў, м.
1. Паслядоўнік эпікурэізму.
2. Чалавек, які любіць камфорт і вышэй за ўсё ставіць асабістае задавальненне і пачуццёвую асалоду (кніжн.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дабра́к, ‑а, м.
Разм. Добры, спагадлівы чалавек. Гэта быў яшчэ не стары чалавек, але валасы меў сівыя. Позірк вачэй — суровы, патрабавальны. Але чамусьці не страшна было пад.. позіркам гэтага чалавека. Ён [камандзір] здаваўся дабраком. Каваленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папіха́ч, ‑а, м.
Разм.
1. Чалавек, якому даручаюць паскорыць якую‑н. справу.
2. Тое, што і папіхіч. [Максім:] — Не ўмееш гаспадарку сваю весці, бо .. не хітры ты чалавек... Папіхач — куды пхнуць, туды і ідзеш. Капыловіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднаве́рац, ‑рца, м.
Чалавек той жа веры, што і другі або другія.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каналу́п, ‑а, м.
Разм. пагард. Чалавек, які здзірае шкуру з нежывых коней.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)