юрыды́чны, -ая, -ае.

1. Які мае адносіны да права¹ (у 1 знач.), прававы.

Ю. доказ.

Юрыдычная тэрміналогія.

Юрыдычная кансультацыя.

Юрыдычная асоба.

2. Які адносіцца да работы юрыста.

Юрыдычная практыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

апта́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Асоба, якая мае права на аптацыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

міжнаро́днік, ‑а, м.

Разм. Спецыяліст па пытаннях міжнароднага права, міжнароднай палітыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кула́чный кула́чны;

кула́чный бой ист. кула́чная бо́йка;

◊

кула́чное пра́во кула́чнае пра́ва.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

госуда́рственный дзяржа́ўны;

госуда́рственное пра́во юр. дзяржа́ўнае пра́ва;

госуда́рственные экза́мены дзяржа́ўныя экза́мены.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отзы́в​II м. (отозвание) адкліка́нне, -ння ср.;

пра́во отзы́ва пра́ва адкліка́ння.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

фиска́льный фин. фіска́льны;

фиска́льная систе́ма фіска́льная сістэ́ма;

фиска́льное пра́во фіска́льнае пра́ва.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

легіты́мны, ‑ая, ‑ае.

Законны. Легітымная ўлада. Легітымнае права. // Тое, што і легітымісцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

законапалажэ́нне, ‑я, н.

Закон або сукупнасць законаў у якой‑н. галіне права.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падаро́жная, ‑ай, ж.

Гіст. Дакумент на права карыстання ў дарозе казённымі коньмі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)