Verbum

сі́менс,

адзінка электраправоднасці.

т. 14, с. 386

тор,

адзінка ціску.

т. 15, с. 489

фунт,

адзінка масы.

т. 16, с. 503

фунт,

грашовая адзінка.

т. 16, с. 503

АСО́БІНА, індывід,

найменшая непадзельная адзінка біял. віду, якая знаходзіцца пад уздзеяннем фактараў эвалюцыі. Паняцце «асобіны» дастасуецца толькі да вышэйшых арганізмаў; для каланіяльных, сімбіятычных і арганізмаў з вегетат. размнажэннем яно ўмоўнае. У панміктычных відаў (якія свабодна скрыжоўваюцца) кожная асобіна — унікальная істота з уласнай генетычнай структурай, элементарная адзінка існавання ў біяцэнозе. У агамных відаў (з бясполым размнажэннем) кожная асобіна — самавытворная адзінка. У генет. сэнсе асобіна — часовы (ад нараджэння да смерці) носьбіт толькі часцінкі агульнага генафонду папуляцыі (віду), аднак яна актыўна ўдзельнічае ў эвалюцыйным працэсе.

т. 2, с. 40

саха,

адзінка падатковага абкладання.

т. 14, с. 202

слова,

асноўная адзінка мовы.

т. 15, с. 10

такт,

адзінка музычнага метра.

т. 15, с. 395

фон,

пазасістэмная адзінка гучнасці.

т. 16, с. 436