Verbum

МАНТАНЬЯ́РЫ (франц. montagnards ад montagne гара),

тое, што Гара (назва дэмакр. груповак у Францыі ў час рэвалюцый 1789—99 і 1848).

т. 10, с. 87

НАРКО́ТЫКІ (ад грэч. narkōtikos які прыводзіць да здранцвення, адурманьвае),

група псіхатропных сродкаў расл. ці сінт. паходжання; пашыраная быт. назва наркатычных сродкаў.

т. 11, с. 161

НЕГРЫТО́СЫ (ісп. negritos памяншальнае ад negro негр),

азіяцкія пігмеі, назва некалькіх нізкарослых негроідных этнічных груп Паўд.-Усх. Азіі (андаманцы, аэта, семангі).

т. 11, с. 267

ПАЛЕА... (ад грэч. palaios старажытны), першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: старажытны, што належыць да старажытнасці (напр., палеаантрапалогія, палеабатаніка, палеаліт).

т. 11, с. 542

ПАЎПЕРЫ́ЗМ (ад лац. pauper бедны),

збядненне значнай або пераважнай часткі насельніцтва; становішча галечы. Звычайна з’яўляецца вынікам жорсткай эксплуатацыі або масавага беспрацоўя.

т. 12, с. 230

ПЕДЫКЮ́Р [франц. pédicure ад лац. pes (pedis) нага + curo даглядаю],

гігіенічная апрацоўка ступняў ног (чыстка, паліраванне ногцяў, выдаленне мазалёў і інш.).

т. 12, с. 254

ПЕРСАНІФІКА́ЦЫЯ (ад лац. persona асоба + facere рабіць),

надзяленне жывёл, рэчаў, з’яў прыроды ці абстрактных паняццяў чалавечымі ўласцівасцямі, увасабленне ў вобразе чалавека.

т. 12, с. 298

П’ЕТА́, Піета (ад італьян. pietá міласэрнасць, набожнасць),

у выяўленчым мастацтве, адлюстраванне сцэны аплаквання Хрыста Марыяй.

т. 12, с. 330

РАДЫЁРЭ́ХА,

электрамагнітная хваля, што адбіваецца ад аб’екта, які знаходзіцца на шляху яе распаўсюджвання і прымаецца ў пункце назірання. Выкарыстоўваецца ў радыёлакацыі.

т. 13, с. 235

ГАЛА́КТЫКА (ад познагрэч. galaktikos малочны, млечны),

гіганцкая зорная сістэма, да якой належаць Сонца і ўся Сонечная сістэма разам з Зямлёй. У яе ўваходзяць не менш за 100 млрд. зорак (іх агульная маса каля 10​¹¹ мас Сонца), міжзорнае рэчыва (газ і пыл, маса якіх каля 0,05 масы ўсіх зорак), касм. часціцы, эл.-магн. і гравітацыйнае поле.

Структура Галактыкі неаднародная. Адрозніваюць 3 асн. падсістэмы: сферычную (гала) — шаравыя скопішчы, чырвоныя гіганты, субкарлікі, пераменныя зоркі тыпу RR-Ліры, якія рухаюцца вакол цэнтра мас Галактыкі па выцягнутых арбітах у разнастайных напрамках і не ўдзельнічаюць у вярчэнні галактычнага дыска; прамежкавую (дыск) — большасць зорак галоўнай паслядоўнасці, у т. л. Сонца, зоркі-гіганты, белыя карлікі, планетарныя туманнасці; скорасць іх вярчэння мяняецца з адлегласцю ад цэнтра; узрост — некалькі млрд. гадоў; плоскую (тонкі дыск ці спіральныя рукавы) — маладыя зоркі, міжзорны газ і пыл, доўгаперыядычныя цэфеіды, пульсары, многія галактычныя крыніцы гама-, рэнтгенаўскага і інфрачырвонага выпрамянення; узрост гэтых зорак не большы за 100 млн. гадоў, яны не паспелі значна аддаліцца ад месцаў свайго нараджэння, таму спіральныя галіны Галактыкі лічаць месцам утварэння зорак. Цэнтральная вобласць Галактыкі (ядро) знаходзіцца ў напрамку сузор’я Стралец і заслонена ад зямнога назіральніка міжзорнымі воблакамі касм. пылу і газу. Памеры ядра Галактыкі больш за 1000 пк. Яно з’яўляецца крыніцай магутнага радыевыпрамянення, што сведчыць пра актыўныя працэсы, якія адбываюцца ў ім. Самая знешняя частка сферычнай падсістэмы — карона Галактыкі радыусам каля 70 кпк і масай, у 10 разоў большай за масу ўсёй астатняй Галактыкі. Сонца, знаходзіцца на адлегласці 8,5 кпк ад цэнтра, амаль дакладна ў плоскасці Галактыкі, і аддалена ад яе на Пн прыблізна на 25 кпк Скорасць вярчэння Сонца вакол цэнтра Галактыкі 230 км/с. Для зямнога назіральніка зоркі канцэнтруюцца ў напрамку плоскасці Галактыкі і зліваюцца ў бачную карціну Млечнага Шляху. Знаходжанне Сонца паблізу плоскасці Галактыкі ўскладняе даследаванне нашай зорнай сістэмы.

Літ.:

Марочник Л.С., Сучков А.А. Галактика. М., 1984;

Воронцов-Вельяминов Б.А. Очерки о Вселенной. 8 изд. М., 1980;

Климишин И.А. Открытие Вселенной. М., 1987.

Н.​А.​Ушакова.

т. 4, с. 448