Талстой Пётр Аляксандравіч

т. 15, с. 407

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Талстой Пётр Андрэевіч

т. 15, с. 407

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Талстой Фёдар Пятровіч

т. 15, с. 408

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Талстой А. К. 1/434, 436; 3/146; 4/90, 224—225 (укл.), 230; 5/235, 264, 448, 598; 7/60; 8/616; 9/112, 153, 517; 10/42, 215, 273, 461

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Талстой А. М. 1/377; 2/245, 246, 249, 376, 518—519 (укл.); 3/526; 4/18, 206; 5/229, 439, 460; 6/182; 7/273, 365, 434, 565; 8/595, 624; 9/87, 112, 113; 10/215—216; 11/188, 310, 343; 12/404, 662

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Талстой Л. М. 1/141, 219, 264, 365, 377, 435; 2/194, 209, 218, 249, 250, 251, 252, 269, 390, 401, 412, 432, 628; 3/33, 106, 152, 308, 314, 379, 508, 564, 602; 4/18, 43, 130, 133, 206, 211, 230, 269, 408, 478, 504, 525, 561; 5/7, 65, 72—73 (укл.), 229, 294, 427, 521, 525, 526, 543, 565; 6/82, 177, 196, 253, 255, 291, 318, 393, 394, 450, 600; 7/20, 64, 73, 252, 259, 288, 434, 463, 479, 512, 552; 8/62, 75, 88, 94, 284, 366, 463, 465, 608, 624; 9/85, 87, 89, 90, 112, 113, 209, 212, 228, 307, 429, 462, 508, 516, 613, 627; 10/18, 42, 71, 183, 216—218, 224, 232, 233, 273, 300, 353, 369, 384, 625; 11/66, 226, 275, 308, 313, 342, 343, 397, 405, 466, 472, 474, 585; 12/395, 548, 550, 580, 615, 630, 643

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

АЎТАРЫТА́РНАЕ ВЫХАВА́ННЕ,

выхаваўчая канцэпцыя, заснаваная на сляпым прызнанні аўтарытэтаў, падаўленні ініцыятывы выхаванцаў і падпарадкаванні выхавальніку. Прынцып аўтарытарызму ў выхаванні найб. выразны ў рэліг. сістэме выхавання (езуіцкія калегіумы), у пед. канцэпцыі ням. вучонага І.​Ф.​Гербарта, у фаш. педагогіцы. З эпохі Адраджэння прагрэсіўныя педагогі супрацьпастаўлялі аўтарытарнаму выхаванню прыродаўзгодненае выхаванне, заснаванае на ідэі поўнай свабоды дзіцяці (Ж.​Ж.​Русо, рус. педагог К.​М.​Вентцэль) ці разумнай апекі і творчага супрацоўніцтва выхавальніка і выхаванца (Л.​М.​Талстой, А.​С.​Макаранка, В.​А.​Сухамлінскі і інш.).

Г.​В.​Сегянюк.

т. 2, с. 120

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЕГАРЭ́НКАВА (Галіна Іванаўна) (13.5.1942, г. Ніжні Ноўгарад, Расія — 9.2.1989),

рускі і бел. крытык і літ.-знавец. Канд. філал. н. (1973). Скончыла Горкаўскі ун-т (1965). Працавала ў Мінскім пед. ін-це, Бел. тэатр.-маст. ін-це, з 1980 у Горкаўскім пед. ін-це. Даследавала рус. класічную л-ру (Ф.​Дастаеўскі, Л.​Талстой, М.​Гогаль, А.​Пушкін, М.​Салтыкоў-Шчадрын і інш.), бел. прозу (творы А.​Адамовіча, Г.​Далідовіча, В.​Казько, І.​Пташнікава, І.​Чыгрынава, І.​Шамякіна і інш.).

Тв.:

Духовная жажда. Горький, 1983;

Земная основа. Горький, 1987;

Звено связующее. Мн., 1990.

т. 6, с. 369

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КАЗЬМА́ ПРУТКО́Ў,

калектыўны літ. псеўданім і сатыр. вобраз, створаны ў 1850—60-я г. групай рус. пісьменнікаў, у якую ўваходзілі А.​К.​Талстой і браты Аляксей, Аляксандр і Уладзімір Жамчужнікавы. Камічны партрэт К.П. намалявалі Аляксей Жамчужнікаў, А.​Бейдэман і Л.​Лагорыо. Сатыр. творы К.П. (вершы, байкі, літ. пародыі, эпіграмы, афарызмы, камедыі) накіраваны супраць коснасці, кансерватызму, абмежаванасці, тупасці чыноўніцтва, літ. эпігонства. Многія яго выслоўі сталі крылатымі. Творы К.П. публікаваліся ў час. «Искра», «Современник» і інш.

Тв.:

Соч. М., 1982.

Літ.: Жуков Д. Козьма Прутков и его друзья. 2 изд. М., 1983.

т. 7, с. 436

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АРГУНО́ВЫ,

рускія жывапісцы-партрэтысты. Прыгонныя графаў Шарамецевых. Іван Пятровіч Аргуноў (1729—1802), адзін з пачынальнікаў камернага партрэта ў Расіі. Аўтар парадных партрэтаў, у якіх шырока выкарыстаны прыёмы барока (графіні Талстой, Б.П. і А.​П.​Шарамецевых, усе 1768; невядомай сялянкі, 1784). Яго вучнямі былі А.​Ласенка, К.​Галавачэўскі, І.​Саблуноў. Мікалай Іванавіч Аргуноў (1771 — пасля 1829), сын і вучань І.​П.​Аргунова. У 1816 атрымаў вольную. З 1818 акад. Пецярбургскай АМ. Напісаў шэраг партрэтаў, у т. л. прыгоннай актрысы П.​І.​Кавалёвай-Жамчуговай (1802).

Літ.:

Шарандак Н.П. Иван Аргунов: [Альбом]. Л., 1977.

Да арт. Аргуновы. І.​П.​Аргуноў. Партрэт невядомай сялянкі. 1784.

т. 1, с. 474

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)