ПАЖА́РНЫ АЎТАМАБІ́ЛЬ,

аўтамабіль са спец. агрэгатамі і абсталяваннем для тушэння пажараў, выканання спец. і дапаможных работ. Дастаўляе да месца пажару баявы разлік, вогнетушыльныя рэчывы, пажарна-тэхн., аварыйна-выратавальнае і інш. абсталяванне. Звычайна выкарыстоўваюцца шасі серыйных аўтамабіляў (КамАЗ, УАЗ, ЗІЛ, КрАЗ, МАЗ і інш.). Падзяляюцца на асноўныя, спец. і дапаможныя. Асноўныя П.а. прызначаны для непасрэднага тушэння пажару — падачы ў зону гарэння вогнетушыльных рэчываў (вады, пены, парашкоў, газаў і інш.). Бываюць агульнага выкарыстання (аўтацыстэрны, аўтапомпы, аўтамабілі помпава-рукаўныя) і мэтавага выкарыстання (пажарныя помпавыя станцыі, парашковыя, пенныя, аўтамабілі газавадзянога, газавага і камбінаванага тушэння, аэрадромныя). Найб. пашыраны аўтацыстэрны, у т. л. вытв-сці «Белкамунмаша» і «Агата». Абсталёўваюцца пажарнымі помпамі высокага (да 40 МПа) і нізкага (да 10 МПа) ціску, ёмістасцямі для вады (2,5—12 м³) і пенаўтваральніка (150—4000 л), пажарна-тэхн. і аварыйна-выратавальным абсталяваннем. Аўтапомпы і помпава-рукаўныя аўтамабілі выкарыстоўваюцца разам з аўтацыстэрнамі або самастойна пры заборы вады з вадаёмаў. Пажарныя помпавыя станцыі падаюць ваду па магістральных пажарных рукавах непасрэдна да перасоўных лафетных ствалоў або да П.а. Аўтамабілі пеннага пажаратушэння выкарыстоўваюцца для тушэння пажараў паветрана-мех. пенай; парашковага тушэння — для тушэння пажараў на аб’ектах хім., нафтаперапрацоўчай прам-сці, атамнай энергетыкі, лятальных апаратаў; камбінаванага тушэння — для падачы ў ачаг гарэння вогнетушыльных парашковых саставаў і паветрана-мех. пены. Аўтамабілі газавага пажаратушэння выкарыстоўваюцца для тушэння пажараў электраабсталявання пад напружаннем, музеяў і архіваў, гаручых і лёгкаўзгаральных вадкасцей, а таксама пажараў у цяжкадаступных месцах, П.а. газавадзянога тушэння — для тушэння газанафтавых фантанаў (маюць авіяц. турбарэактыўны рухавік з сістэмай трубаправодаў для падачы вады). П.а. аэрадромныя служаць для выратавання пасажыраў і экіпажа самалёта (верталёта), тушэння пажару і работ па ліквідацыі аварыі. Бываюць стартавыя (базіруюцца непасрэдна каля ўзлётнай паласы) і асноўныя (выязджаюць па сігнале трывогі). Спецыяльныя П.а. прызначаны для падняцця людзей на вышыню, забеспячэння сувязі і асвятлення, разборкі канструкцый, барацьбы з дымам, ратавання матэрыяльных каштоўнасцей, пракладкі рукаўных ліній і інш. Да іх адносяцца аўтадрабіны (гл. Пажарныя драбіны), аўтапад’ёмнікі, аўтамабілі газадымаахоўнай службы, сувязі і асвятлення, тэхн. службы, рукаўныя і штабныя. Аўтапад’ёмнікі служаць для выканання работ і ратавання людзей на вышыні; П.а. сувязі і асвятлення — для арганізацыі сувязі, кіравання на пажары, сілкавання электраэнергіяй эл. інструменту; П.а. тэхнічнай службы — для аварыйна-выратавальных работ у задымленых памяшканнях (аснашчаюцца пражэктарамі, кампрэсарам для сілкавання сціснутым паветрам пнеўмаінструменту і газаструменнага дымасоса, электрагенератарам); П.а. газадымаахоўнай службы — для барацьбы з дымам і забеспячэння работ у задымленых памяшканнях, маюць сродкі індывідуальнай аховы органаў дыхання; П.а. рукаўныя — для механізаванага пракладвання і прымання магістральных рукаўных ліній, тушэння пажараў вадзянымі і паветрана-пеннымі струменямі з дапамогай стацыянарных і перасоўных лафетных ствалоў. Дапаможныя П.а.: аўтапалівазапраўшчыкі, перасоўныя рамонтныя майстэрні, аўтамабілі-лабараторыі, аўтобусы, грузавыя аўтамабілі і інш. Пашыраецца выкарыстанне П.а. хуткага рэагавання для дастаўкі на месца пажару, аварыі, дарожна-трансп. здарэння баявога разліку, пажарнага і аварыйна-выратавальнага абсталявання (выпускаюцца ВА «Віцязь», г. Віцебск).

А.​У.​Кузняцоў, С.​А.​Лосік, М.​С.​Місюкевіч.

т. 11, с. 513

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПАЖА́РНАЯ ТЭ́ХНІКА,

тэхнічныя сродкі для папярэджання, абмежавання або тушэння пажару, ратавання людзей, матэрыяльных каштоўнасцей і прыродных аб’ектаў. Асн. П.т. — пажарныя машыны: пажарныя аўтамабілі, паязды, судны, самалёты, верталёты, танкі, мотапомпы і інш. Да П.т. адносяцца таксама пажарныя драбіны, пажарная аўтаматыка (у т. л. сістэмы пажарнай сігналізацыі), сродкі проціпажарнага водазабеспячэння, процідымнай аховы і экстраннага абвяшчэння, першасныя сродкі пажаратушэння, пажарна-тэхн. і аварыйна-выратавальнае абсталяванне.

Пажарныя паязды прызначаны тушыць пажары паблізу чыг. палатна і на рухомым саставе чыг. транспарту. Складаюцца з вагонаў, у якіх размешчаны помпавая станцыя, спец. і пажарна-тэхн. абсталяванне, бокс для пажарных аўтамабіляў, ёмістасці для пенаўтваральніка, чыг. цыстэрны з вадой. Пажарныя судны (цеплаходы, катэры і інш.) тушаць пажары на плаўсродках і ў прыбярэжнай зоне. Яны абсталяваны помпамі, якія нагнятаюць ваду (да 1000 м³/гадз) у рукаўныя лініі ці лафетныя ствалы (брандспойты); маюць запас пенаўтваральніка для тушэння суднаў і нафтапрадуктаў. Пажарныя самалёты (Ан-2, Ан-12, Ан-24, Іл-76, Як-12) і верталёты (Мі-4, Мі-6, Мі-8, Ка-26) прызначаны для авіяпатрулявання, дастаўкі да месца пажару ў аддаленых і цяжкадаступных раёнах людзей, тэхнікі і вогнетушыльных рэчываў. Маюць сістэмы забору вады ў палёце (да 10 т), могуць перавозіць бульдозеры. аўтацыстэрны і інш., распыляць аэразольныя рэагенты, якія ствараюць штучны заліўны дождж. Пажарныя танкі выкарыстоўваюць для тушэння пажараў і ліквідацыі аварый на пажаравыбухованебяспечных аб’ектах, базах і складах боепрыпасаў і выбуховых рэчываў. На іх устанаўліваюць ёмістасці для вогнетушыльных рэчываў, пажарна-тэхн. абсталяванне, сістэмы жыццезабеспячэння для работы ў непрыдатным для дыхання асяроддзі. Мотапомпы (пераносныя і прычапныя) служаць для тушэння лясных пажараў, падачы вады на верхнія паверхі вышынных будынкаў, запаўнення пажарных ёмістасцей; уваходзяць у камплект пажарных паяздоў і аўтамабіляў хуткага рэагавання. Складаюцца з цэнтрабежнай помпы і рухавіка ўнутр. згарання.

Стварэнне П.т. распачата ў глыбокай старажытнасці. Грэч. механік з Александрыі Ктэсібій (каля 2—1 ст. да н.э.) вынайшаў пажарную помпу (поршневую 2-цыліндравую), якая «выкідвала ваду наверх». Падобную ручную помпу пабудаваў у 16 ст. А.​Платнер (Германія), яна давала струмень да 8 м. У 1672 у Амстэрдаме Я. ван дэр Гейдэ вынайшаў выкідны рукаў, што зрабіла помпу гал. сродкам тушэння пажару. Арыгінальную канструкцыю пажарнай помпы прапанаваў у 1739 рус. вынаходнік А.​К.​Нартаў. У 1829 у Лондане з’явілася паравая пажарная машына, з 1862 паравыя пажарныя помпы пачалі выкарыстоўваць у Расіі. У канцы 19 — пач. 20 ст. у Германіі, потым у інш. краінах пачалі выкарыстоўвацца аўтамабілі, абсталяваныя мех. помпамі, пажарныя драбіны. З 1920-х г. пачалося развіццё П.т. ў СССР: першыя пажарныя машыны выпушчаны ў 1925 у С.-Пецярбургу, пазней наладжаны выпуск пенаўтваральнікаў, тэхнікі тушэння газавых і нафтавых фантанаў і інш.

На Беларусі выкарыстанне простай П.т. вядома з 13 ст. Прафесійная пажарная каманда створана ў 1853 у Мінску; яна мела ручныя помпы, скураныя і пяньковыя рукавы, брандспойты і інш. У наш час аснову тэхн. сродкаў пажарнай аховы складаюць пажарныя аўтамабілі і мотапомпы.

Літ.:

Машины и аппараты пожаротушения. М., 1972;

Шувалов М.Г. Основы пожарного дела. 3 изд. М., 1983;

Пожарная техника. Т. 1—2. М., 1988;

Эксплуатация пожарной техники: Справ М., 1991.

А.​У.​Кузняцоў, С.​А.​Лосік, М.​С.​Місюкевіч.

Пажарная тэхніка: 1 — пажарны верталёт; 2 — пажарны танк; 3 — пажарнае рачное судна; 4 — прычапная мотапомпа.
Пажарныя аўтамабілі: 1 — аўтацыстэрна (ВА «Белкамунмаш»); 2 — пеннага пажаратушэння; 3 — парашковага тушэння; 4 — камбінаванага тушэння; 5 — газавадзянога тушэння; 6 — аэрадромны (на шасі МЗКЦ); 7 — пад’ёмнік каленчаты; 8 — тэхнічнай службы, сувязі і асвятлення; 9 — хуткага рэагавання.
Пажарная тэхніка Аўтамабільная лінейка (пачатак 20 ст.).

т. 11, с. 512

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

САЮ́З МАЙСТРО́Ў НАРО́ДНАЙ ТВО́РЧАСЦІ БЕЛАРУ́СІ, Беларускі саюз майстроў народнай творчасці,

добраахвотнае грамадскае аб’яднанне майстроў розных відаў нар. творчасці і традыц. рамёстваў, мастацтвазнаўцаў, спецыялістаў у галіне нар. мастацтва і маст. рамёстваў. Створаны ў 1992 на Рэсп. канферэнцыі Т-ва майстроў нар. творчасці Беларусі (засн. ў 1991), з 1995 наз. Бел. саюз майстроў нар. творчасці. Мэта — адраджэнне, захаванне і развіццё традыц. нар. мастацтва, узмацненне ўплыву нар. творчасці на духоўнае развіццё грамадства, спрыянне пераемнасці традыцый, прапаганда творчасці нар. майстроў і творчых калектываў. Вышэйшы кіруючы орган — Рэсп. канферэнцыя, выканаўчы — праўленне. Канферэнцыі адбыліся ў 1995, 1997, 1999, 2001. Старшыня праўлення — Я.​М.​Сахута (з 1992). Арганізуе выстаўкі, конкурсы, фестывалі і інш. формы прапаганды нар. маст. творчасці. Уваходзіць у Бел. канфедэрацыю творчых саюзаў. На 2001 у саюзе 383 чл.

Члены Беларускага саюза майстроў народнай творчасці

1992. І.​У.​Алушкін, А.​Г.​Артынская, К.​В.​Асташэвіч, Н.​П.​Багдановіч, А.​В.​Баталёў, А.​В.​Бухвалаў, Н.​М.​Давыдава, З.​І.​Зіміна, Т.​Я.​Зіміна, Л.​К.​Галоенка, Л.​Р.​Главацкая, Т.​Э.​Івашына, Дз.​Дз.​Ільінчык, А.​В.​Карась, П.​В.​Карась, М.​І.​Корабаў, Н.​М.​Кузняцова, У.​Е.​Курбан, В.​М.​Кульпін, У.​У.​Кушнер, С.​В.​Кляшчук, В.​А.​Лабачэўская, А.​С.​Ламанос, Л.​М.​Лось, А.​М.​Маголін, В.​У.​Мазюк, Т.​Г.​Мізевіч, С.​М.​Несцярэўскі, В.​А.​Паўлава, І.​М.​Паўлаў, К.​М.​Пуціліна, Т.​Р.​Разінская, І.​К.​Раманчук, В.​Я.​Салдатава, А.​В.​Салдатаў, А.​В.​Салей, С.​Р.​Саўрыцкі, Я.​М.​Сахута, У.​С.​Смірноў, А.​В.​Трыбіс, І.​Ф.​Цыглінцава.

1993. Ю.​І.​Адамовіч, Л.​А.​Акавітая, Л.​М.​Борыс, Л.​Ш.​Валеева, С.​І.​Гайдэнкорн, Ю.​В.​Галавізнін, Ж.​У.​Гардзеева, А.​А.​Гасударава, А.​А.​Глябец, У.​В.​Гулякевіч, С.​І.​Жураўская, Т.​І.​Казлова, С.​М.​Какшынскі, І.​М.​Корабава, І.​П.​Коршун, І.​С.​Коршун, І.​У.​Лагуноўская, І.​С.​Лузько, В.​М.​Лукашэвіч, З.​С.​Ляўчэня, А.​Г.​Маляўская, Ю.​А.​Мінчанкоў, Л.​А.​Мялешка, А.​В.​Новікава, М.​І.​Няхай, А.​В.​Пракаповіч, А.​Ф.​Раманоўскі, Н.​М.​Сакалова-Кубай, Г.​Ф.​Сапун, М.​К.​Сасонка, М.​Ф.​Сямашка, С.​В.​Тарайкоўская, Л.​А.​Уласенка, Л.​М.​Уласенка, В.​К.​Уласік, У.​В.​Цакуноў, В.​М.​Чырвонцава, Т.​В.​Эбелашвілі.

1994. Н.​К.​Абуховіч, Т.​П.​Агафоненка, Т.​А.​Аляксеева, Н.​А.​Асіловіч, Т.​Я.​Белая, І.​Г.​Вавілава, Л.​У.​Васіхіна, М.​В.​Васкоўскі, Н.​В.​Гусева, Н.​В.​Зямскова, У.​А.​Касатаў, В.​А.​Крэсік, Л.​Л.​Крэсік, В.​Л.​Курганаў, Л.​У.​Нікіціна. В.​К.​Палтаржыцкі, А.​Л.​Папкоўская, Т.​М.​Пугачова, Т.​А.​Рэпіна, Г.​А.​Суша, В.​В.​Трубеева, А.​А.​Уткін, І.​П.​Фёдарава, А.​Ф.​Шабуня.

1995. Н.​А.​Бандарэнка, А.​С.​Вярцінская, А.​М.​Горбаль, А.​С.​Дубіна, Г.​І.​Іванова, У.​П.​Каласкоў, А.​Ю.​Кірычак, А.​А.​Макаранка, В.​Н.​Марозава, К.​А.​Пакаліцына, М.​А.​Пратасеня, Р.​А.​Раманеня, М.​М.​Саланенка, К.​А.​Філюта, М.​У.​Харытончык, Т.​А.​Чарнета, С.​У.​Шчэрба.

1996. Г.​М.​Безбародка, М.​М.​Белая, Т.​А.​Галавачова, Т.​У.​Ганчарык, В.​Б.​Герасіменя, Дз.​М.​Зайцаў, В.​А.​Зінкевіч, Э.​У.​Зінкевіч, Т.​А.​Ільенка, Л.​Л.​Казачонак, В.​М.​Казлоўская, В.​П.​Кучынская, П.​Б.​Лагуноўская, Ю.​С.​Лосік, У.​К.​Лук’янец, З.​У.​Ляйко, Т.​І.​Палюховіч, М.​Я.​Петрасян, Н.​Я.​Петрушко, С.​А.​Пратасеня, А.​У.​Сачак, С.​А.​Уманец, Л.​А.​Царыкевіч, М.​Н.​Чарнавокая, А.​І.​Чапулёнак, Н.​М.​Якубовіч.

1997. М.​І.​Ажэль, Т.​Я.​Ажэіль, М.​А.​Анціпкіна, Л.​У.​Блохава, А.​М.​Боганева, Н.​Ф.​Бортнік, Ю.​І.​Боўда, С.​У.​Бядзерына, Л.​У.​Вакар, Н.​А.​Валынец, С.​А.​Васіленка, Г.​І.​Ганчарэвіч, М.​П.​Гільніч, В.​С.​Грыц, А.​Я.​Дабравольская, В.​П.​Дзенісевіч, В.​А.​Дзмітрук, Л.​Я.​Дзярванаў, Я.​Л.​Дзярванаў, І.​І.​Драмлюк, В.​С.​Дранковіч, В.​П.​Дунеўскі, Н.​І.​Емяльянчык, Л.​М.​Зайцава, В.​В.​Зяноўка, М.​У.​Кажанеўская, Дз.​А.​Карліёнаў, Н.​К.​Кухарава, Т.​А.​Ларыёнава, А.​В.​Макаранка, Ю.​С.​Малышэўскі, М.​А.​Маркоўскі, В.​Ю.​Маслава, У.​І.​Матукевіч, У.​К.​Мікуцкая, П.​А.​Міхасёнак, Л.​А.​Муская, А.​А.​Мускі, А.​У.​Мяцельскі, Т.​С.​Новікава, В.​А.​Пачкаева, М.​С.​Пескавая, А.​І.​Рабкоў, Л.​Е.​Раманенка, М.​Ф.​Раманюк, З.​Ф.​Рынкова, Г.​У.​Саламянка, Г.​Л.​Саланінка, І.​А.​Сікірынаў, Б.​М.​Федаровіч, А.​М.​Храмкова, К.​А.​Цітоў, Н.​Л.​Чырвонцава, Р.​Ф.​Шаура, А.​Ф.​Шон, Н.​І.​Шэйна.

1998. Т.​А.​Багдановіч, А.​П.​Высоцкі, А.​В.​Жураўлевіч, Л.​В.​Жураўлевіч, А.​С.​Івашчанка, В.​В.​Качаргіна, Н.​В.​Кошман, А.​М.​Краўчук, Ю.​Э.​Круш, І.​М.​Кулецкая, В.​В.​Лабачоў, А.​В.​Лавор, А.​М.​Лебедзеў, І.​І.​Лізура, С.​А.​Лугін, А.​В.​Мацеша, В.​Г.​Міхасёнак, М.​І.​Мядзведзь, С.​П.​Падальніцкі, В.​З.​Парашчанка, В.​В.​Пархімовіч, В.​Р.​Пісарэнка, А.​Л.​Пракоф’еў, І.​Б.​Пярвухін, Т.​А.​Пярвухіна, В.​М.​Пятровіч, Н.​Ф.​Рабунская, М.​А.​Раманоўскі, А.​П.​Рослаў, М.​М.​Рудзяк, М.​А.​Рышкевіч, У.​Б.​Сасноўскі, Л.​Я.​Сватко, М.​В.​Свірчакоў, С.​Р.​Сядун, Г.​С.​Сямёнава, Г.​А.​Удодава, Т.​М.​Хадановіч, Т.​С.​Цімошкіна, С.​У.​Цітоў, С.​С.​Чэрнікава, Ю.​Ф.​Шапавалаў.

1999. В.​А.​Александровіч, Дз.​А.​Арынін, С.​В.​Бакіноўская, М.​І.​Бруй, М.​Э.​Бялова, М.​А.​Валошчык, А.​С.​Гаўрылаў, Дз.​У.​Гром, В.​В.​Грынашка, Н.​В.​Гунько, В.​І.​Даніленка, Л.​А.​Дзяржай-Касінская, В.​В.​Дубовік, С.​А.​Дубяга, У.​А.​Жданюк, І.​М.​Завадская, В.​Г.​Іваноў, А.​В.​Кавалык, Н.​Дз.​Канановіч, В.​Б.​Каражан, А.​І.​Каровін, А.​К.​Карчміт, В.​В.​Клімчэня, К.​У.​Краско, А.​А.​Лазоўская, Г.​У.​Любімава, В.​І.​Мацнева, А.​А.​Мацюх, С.​І.​Мурзін, Р.​М.​Панфілава, Н.​І.​Панцялеева, І.​І.​Папковіч, Я.​Л.​Пракапенка, А.​В.​Пракарына, В.​М.​Раманенка, Ю.​Л.​Рубашак, І.​С.​Руткевіч, З.​С.​Сабко, В.​Б.​Самойлаў, У.​С.​Саўрыцкі, Ю.​І.​Семашкевіч, Д.​А.​Сіняўская, Т.​Ю.​Смірнова, А.​А.​Солтан, А.​З.​Тамразаў, А.​Л.​Туміловіч, Л.​В.​Ус, Т.​М.​Фяськова, Т.​М.​Хамко, А.​А.​Хоміч, Л.​У.​Чадовіч, Г.​К.​Шамрук, І.​Л.​Шарак, С.​Я.​Шор, Л.​Э.​Юша.

2000. А.​У.​Аніська, В.​Г.​Аскірка, В.​С.​Валканоўская, А.​М.​Вараб’ёў, У.​П.​Гапеенка, П.​В.​Грынашка, А.​В.​Гурэеў, М.​А.​Давыдкін, З.​У.​Казлова, В.​П.​Казлова, Н.​П.​Каспяровіч, У.​М.​Каханоўская, С.​М.​Комель, Т.​А.​Лабунова, І.​В.​Лысенка, А.​Л.​Макарава, А.​А.​Маслік, В.​М.​Мацвееў, Н.​В.​Німко, Дз.​М.​Няхай, І.​В.​Пазгалёва, Т.​В.​Пракапчук, П.​А.​Ражалоўскі, Ж.​Я.​Розум, Г.​В.​Свечнікава, М.​С.​Скляр, А.​В.​Трампас, А.​Э.​Шамро, А.​А.​Шамшэня, А.​Г.​Шапель, І.​М.​Штэфан.

2001. М.​А.​Абраменка, Ю.​А.​Андрухін, В.​В.​Байкова, А.​М.​Бараўцова, А.​А.​Белая, Д.​А.​Бельская, З.​Ф.​Беразенская, А.​П.​Бяжко, А.​А.​Вашкелевіч, С.​В.​Вішнеўскі, Л.​Г.​Гаравая, А.​А.​Гімадава, Р.​Р.​Гімадаў, Р.​А.​Грыкін, Л.​І.​Грышчанкова, Л.​Р.​Дрэбезава, А.​Я.​Дакумаў, Ю.​А.​Дубнавіцкі, М.​В.​Ермаловіч, В.​І.​Залужны, М.​І.​Калакольцаў, Т.​П.​Каласкова, Т.​Ф.​Канавалава, У.​П.​Карасёў, А.​Б.​Кірэеў, К.​В.​Круцялёва, Н.​С.​Крыварот, Г.​М.​Кутузава, М.​М.​Кучыц, А.​Ф.​Макаранкаў, Дз.​А.​Міжуй, С.​В.​Муліца, С.​П.​Паплаўская, А.​А.​Паўлаў, С.​М.​Паўловіч, Я.​Р.​Песіна, У.​М.​Пудаў, А.​С.​Пушкароў, З.​В.​Раманюк, А.​Ю.​Радзіёнаў, А.​Л.​Рудакоўская, Г.​Р.​Рудніцкая, Г.​М.​Рымдзёнак, С.​Л.​Рымдзёнак, В.​Л.​Рэут, В.​П.​Савіных, І.​Л.​Саламаціна, Н.​Л.​Саламаціна, Г.​Я.​Салдаценкава, Т.​А.​Самойленка, А.​М.​Сапега, В.​Р.​Сілкоў, В.​І.​Смірноў, І.​П.​Супрунчык, Г.​А.​Унукаў, Н.​Л.​Федарыстава, Ю.​А.​Фурс, Г.​М.​Ханяк, Т.​А.​Худзякова, Б.​Ч.​Чарняўскі, С.​І.​Якушаў, У.​Я.​Яленскі, Н.​І.​Ярмух, А.​М.​Ярош, М.​У.​Яцкевіч.

Я.​М.​Сахута.

т. 14, с. 228

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)