Verbum

АРХІ... (ад грэч. archi... старшы, галоўны),

прыстаўка, якая абазначае найвышэйшую ступень чаго-н., напр., архіепіскап, архіпастыр.

т. 1, с. 524

ДЫСМЕНАРЭ́Я (ад дыс... + грэч. mēn месяц + rheō цяку),

агульная назва расстройстваў менструальнага цыкла. Гл. таксама Альгадысменарэя.

т. 6, с. 294

ДЭБА́ТЫ (франц. débats ад debattre спрачацца),

абмеркаванне якога-н. пытання, абмен думкамі на сходзе, пасяджэнні; спрэчкі.

т. 6, с. 320

ДЗЮРА́ЛЬ, дзюралюміній (ад назвы ням. г. Дзюрэн, дзе распачалі прамысл. вытв-сць сплаву + алюміній),

гл. Дуралюмін.

т. 6, с. 131

ГІМЕНАФО́Р (ад гіменій + грэч. phoros які нясе),

паверхня пладовых цел грыбоў (базідыяміцэтаў), на якой размешчаны гіменій.

т. 5, с. 247

ГЕАКРА́ТЫЯ (ад геа... + грэч. kratos сіла, моц),

улада прыроды (Зямлі) над чалавецтвам; ідэаліст. філас. канцэпцыя фаталістаў.

т. 5, с. 117

ГЕЛАФІ́ТЫ [ад грэч. helos балота + ...фіт (ы)],

балотныя травяністыя расліны. У большасці выпадкаў адносяцца да гіграфітаў.

т. 5, с. 138

ІНГРЭДЫЕ́НТ [ад лац. ingrediens (ingredientis) які ўваходзіць],

састаўная частка, кампанент якога-н. складанага злучэння або сумесі.

т. 7, с. 223

ІНКРЫМІНАВА́ННЕ (ад лац. in у, унутры + crimen абвінавачанне, віна),

прад’яўленне абвінавачання ва ўчыненні якога-н. злачынства.

т. 7, с. 261

МІСТЫФІКА́ЦЫЯ (ад грэч. mystes які ведае таінства + лац. facere рабіць),

наўмыснае ўвядзенне каго-н. у зман.

т. 10, с. 474