Verbum

МІКРАФЛО́РА (ад мікра... + флора),

сукупнасць відаў мікраарганізмаў, што насяляюць пэўнае асяроддзе існавання (глеба, вада, паветра, горныя пароды і інш.). Па паходжанні адрозніваюць М., што пастаянна прысутнічае, і прыўнесеную; паводле тыпу жыўлення — аўтатрофную (мікраарганізмы, якія разбураюць арган. рэчывы), алігатрофную (завяршаюць мінералізацыю арган. рэчываў) і літатрофную (пераўтвараюць мінер. злучэнні горных парод, газы). Напр., у сульфідных рудах акісленне абумоўлена тыёнавымі бактэрыямі, у рубцы жвачных жывёл — анаэробнай М., што ператраўлівае клятчатку. Скура, слізістыя абалонкі, кішэчнік, інш. органы жывёл, паверхня раслін маюць пастаянную, т. зв. нармальную М., якая метабалізуе выдзяленні з тканак.

т. 10, с. 362

АСПІРЫ́Н,

тое, што ацэтылсаліцылавая кіслата.

т. 2, с. 42

БРОМАВАДАРО́Д,

тое, што бромісты вадарод.

т. 3, с. 259

ВАТЭРПО́ЛА,

тое, што воднае пола.

т. 4, с. 39

БЕ́ЛЫ ГРЫБ,

тое, што баравік.

т. 3, с. 83

БУЛА́ТНАЯ СТАЛЬ,

тое, што булат.

т. 3, с. 328

БЯРЭ́ЗНІКІ,

тое, што бярозавыя лясы.

т. 3, с. 417

АДАСО́БЛЕНАЯ ХВА́ЛЯ,

тое, што салітон.

т. 1, с. 96

АДНАЗНА́ЧНАСЦЬ СЛО́ВА,

тое, што монасемія.

т. 1, с. 122

АДНАЛЕ́ТНІКІ,

тое, што аднагадовыя расліны.

т. 1, с. 122