Verbum

úmblicken, sich агляда́цца, азіра́цца; (nach D) агляну́цца (на каго-н., што-н.)

umségeln vt аб’язджа́ць, аб’е́хаць (вакол чаго-н.), агіба́ць (на караблі) (што-н.)

unterbínden* I vt

1) перавяза́ць

2) перашкаджа́ць (чаму-н.), паралізава́ць (што-н.)

überreich a ве́льмі бага́ты, бага́ты (an D – на што-н., чым-н.)

überspríngen* II vt

1) пераско́кваць (цераз што-н.)

2) прапуска́ць (пры чытанні)

verdénken* vt (j-m) ста́віць у віну́ (каму-н. што-н.), вінава́ціць

Vergänglichkeit f -

1) няста́ласць, тле́ннасць

2) не́шта, што прахо́дзіць [міна́е]; з’я́ва, яка́я прахо́дзіць

verwéisen* I vt (j-m) рабі́ць вымо́ву [заўва́гу] (за што-н., каму-н.)

verwíldern vi (s) здзічэ́ць, апусці́цца (пра чалавека);

etw. ~ lássen* запусці́ць што-н.

verwírken vt стра́ціць (што-н.), пазба́віцца (чаго-н.);

sein Lében ~ паплаці́цца жыццём