Verbum

éinstehen vi (s) (für A) адка́зваць, руча́цца (за каго-н., што-н.)

érbíeten*

~, sich высок. (zu D) наня́цца (рабіць што-н.); прапано́ўваць свае́ паслу́гі

fúschen vi

1) махля́рыць, падме́ньваць, перакру́чваць

2) блы́таць, рабі́ць што-н. бесталко́ва [абы-я́к]

fúßen vi (auf D) абапіра́цца (на што-н.), грунтава́цца (на чым-н.)

gesétzt a

1) пава́жны, ста́лы

2) мярку́емы;

~ den Fall, dass… дапу́сцім, што…

herúmsprechen*

sich:;

es hat sich herúmgesprochen, dass… пайшлі́ чу́ткі пра то́е, што…

hinzú adv да; звыш таго́;

~ kommt, dass… да гэ́тага трэ́ба дада́ць, што…

ínnewerden* аддз. vi (s) спазнава́ць, разуме́ць (што-н.), перако́нвацца (у чым-н.)

katalogisíeren vt каталагізава́ць, уно́сіць у катало́г (што-н.), склада́ць катало́г (чаго-н.)

Legatár m -s, -e легата́р; той, хто атры́млівае што-н. па завяшча́нню