Verbum

beréchtigen vt (zu D) дава́ць (каму-н.) пра́ва, упаўнава́жваць (на што-н.)

beschíelen vt касі́ць, глядзе́ць ко́са; глядзе́ць крадко́м (на каго-н., што-н.)

betréffend

1. a адпаве́дны; да́дзены, які́ даты́чыцца

2. prp адно́сна, што даты́чыцца

bevórstehen* vi чака́цца, быць напе́радзе;

was steht mir bevór? што мяне́ чака́е?

nágen vi (an D) гры́зці, аб’яда́ць (што-н.);

◊

am Húngertuch ~ галада́ць, бедава́ць

Nächstliegende sub n -n са́мае неабхо́днае, першачарго́вае, то́е, што трэ́ба неадкла́дна зрабі́ць

Legatár m -s, -e легата́р; той, хто атры́млівае што-н. па завяшча́нню

Léugner m -s, - чалаве́к, які́ не прызнае́ чаго́-н., адмаўля́е што-н.

ánbelangen vt (да)ты́чыцца (чаго-н.);

was mich ánbelangt… што да мяне́…

ángucken vt разм. глядзе́ць, вы́трашчыць во́чы (на каго-н., на што-н.)