Verbum

скампраметава́ць kompromittíeren vt, in Mísskredit bríngen*, in éine krítische Láge bríngen* (каго-н, што-н. A);

скампраметава́ць сябе́ in Mísskredit kómmen* [geráten*]

пару́шыць

1. (перашкодзіць; перапыніць) stören vt, unterbréchen* vt;

2. (не захаваць чаго-н., пераступіць што-н.) verlétzen vt, bréchen* vt, übertréten* vt

прыўздыма́ць, прыўзнімаць, прыўзня́ць (ein wénig) áufheben* vt, empórheben* vt, ánheben* vt;

прыўздыма́ць што-н. з падло́гі etw. (ein wénig) vom Bóden áufheben*

брані́раваць (замацаваць што-н. за кім-н.) reservíeren [-´vi:r-] vt, búchen vt, síchern vt;

брані́раваць ме́сца ў самалёце éinen Platz im Flúgzeug búchen

абмяні́ць, абмяня́ць

1. (áus)táuschen vt, éintauschen vt (на што-н. gégen A); úmtauschen vt; wéchseln vt;

2. (пераблытаць) (zúfällig) vertáuschen vt

мармыта́ць разм. (невыразна гаварыць) brúmmen vt, vi;

мармыта́ць што-н. сабе́ пад нос разм. etw. in den Bart brúmmen, vor sich hínbrummen

надбудо́ва​^I ж.

1. (дзеянне) Áufstockung f -;

2. (тое, што надбудавана) Áufbau m -(e)s, -e і -ten, Óberbau m, Überbau m