Verbum

увільну́ць разм. (ад чаго-н.) áusweichen* vi (s) (D); entschlüpfen vi (s) (D); sich heráusreden (адгаварыцца)

уздры́гваць zusámmenzucken vi (s), zusámmenfahren* vi (s); áuffahren* vi (s);

уздры́гваць ад стра́ху vor Schreck áuffahren*

уштурхну́ць hinéinstoßen* vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heréinstoßen* (у напрамку да таго, хто гаворыць)

ку́рчыцца

1. (ад болю, сутаргі) sich krümmen;

2. (ад холаду і пад.) zusámmenkauern vi;

3. (рабіцца няроўным) sich verzíehen* (пра дрэва, мэблю і пад.); sich krümmen, wéllig wérden (пра кардон і пад.); steif stéhen* vi (пра вопратку)

блішча́ць glänzen vi; stráhlen vi; blítzen vi, fúnkeln vi, schímmern vi (зіхацець); blínken vi, léuchten vi (свяціцца); brillíeren [bril´ji:rən] (высок., тс. перан.);

во́чы блішча́ць (ад радасці) die Áugen glänzen [léuchten]; (ад гневу) die Áugen fúnkeln;

зо́ркі блішча́ць Stérne glänzen [fúnkeln, stráhlen]

збаўля́ць

1. (ратаваць) rétten vt; erlösen vt, befréien vt (вызваліць);

2. разм. (не турбаваць) verschónen vt;

збаўля́ць каго-н ад чаго-н. j-m etw. erspáren;

зба́ўце мяне́ ад ва́шых заўва́г verschónen Sie mich mit Íhren Bemérkungen