Verbum

entlóhnen vt

1) узнагаро́джваць (за працу); распла́чвацца (з кім-н.)

2) дава́ць разлі́к (каму-н.), звальня́ць (каго-н.)

befürworten vt хада́йнічаць (за каго-н, што-н.); заступа́цца; абараня́ць; адсто́йваць;

j-s Gesúch ~ падтрыма́ць чыю́-н. про́сьбу [зая́ву]

bevórzugen vt аддава́ць перава́гу (каму-н., чаму-н., D – над кім-н, над чым-н.); лічы́ць за ле́пшае

Bürge m -n, -n

1) зару́ка

2) паручы́цель;

für etw. (A) ~ sein руча́цца за каго́-н., што-н.

Náchweis m -es, -e

1) до́каз;

den ~ líefern прадста́віць [даць] до́каз;

éinen ~ éinbringen* [gében*] прыве́сці до́каз

2) (за)све́дчанне

Pflug m -(e)s, Pflüge плуг;

◊

die Hand an den ~ légen узя́цца за пра́цу, пача́ць рабі́ць што-н.

herbéiziehen*

1. vt прыця́гваць, ва́біць

2. vi набліжа́цца, надыхо́дзіць;

etw. an den Háaren ~ прыця́гваць што-н. за валасы́

hérholen vt прыне́сці, даста́віць (што-н.), прыве́сці (каго-н.);

◊

das ist zu weit hérgeholt ≅ гэ́та прыця́гнута за ву́шы

náchempfinden* vt

1) (j-m) спачува́ць (каму-н.); перажыва́ць (за каго-н.)

2) перажыва́ць, успрыня́ць, адчу́ць (што-н.)