Verbum

verfólgen vt

1) прасле́даваць, гна́цца (за кім-н.)

2) мець [прасле́даваць] мэ́ту;

éine Ábsicht ~ мець наме́р;

éine bestímmte Politík ~ право́дзіць пэўную палі́тыку

3) ісці́ сле́дам [усле́д];

die Spur ~ ісці́ па сле́ду;

séinen Weg ~ ісці́ сваёй даро́гай [сваі́м шля́хам]

4) сачы́ць (за кім-н., чым-н.);

mit den Áugen ~ сачы́ць вачы́ма

ábdanken

1. vi ісці́ ў адста́ўку; адрака́цца ад тро́на

2. vi звальня́ць у адста́ўку

Áufschwung m -(e)s, -schwünge узлёт, узды́м, пад’ём, парыў;

éinen ~ néhmen* ісці́ ўга́ру, развіва́цца

áusschreiten* vi (s)

1) кро́чыць, ісці́ вялі́кімі кро́камі; ме́раць кро́камі

2) перан. пераступа́ць ме́жы

nebenhér adv

1) по́бач;

~ géhen* [nebenhérgehen* аддз. vi (s)] ісці́ по́бач, парале́льна адбыва́цца

2) мімахо́дзь

quáckeln vi разм.

1) вярзці́, пле́сці лухту́

2) бурча́ць

3) хвалі́цца

4) ківа́цца, ісці́ ківа́ючыся

tróllen

1. vi (s) дро́бненька ту́паць [хадзі́ць], перабіра́ць нага́мі

2. ~, sich разм. выбіра́цца, ісці́ (пакрыўджаным); уцяка́ць

wéiterfahren* аддз. vi (s) праця́гваць е́хаць, е́хаць дале́й, ісці́ дале́й;

mit der Réde ~ праця́гваць выступа́ць [гавары́ць]