Verbum

náchteilig

1. a

1) стра́тны, нявы́гадны, шко́дны

2) адмо́ўны

2. adv

1) са стра́тай

2) адмо́ўна;

sich ~ gégen [über] j-n, über etw. (A) äußern адмо́ўна адгукну́цца аб кім-н., аб чым-н.;

für j-n ~ sein быць нявы́гадным каму́-н.

Nerv m -s і -en [-fən і -vən], -en [-fən і -vən] нерв;

die ~en behálten* не тра́ціць самавало́дання, не бянтэ́жыцца, захо́ўваць спако́й;

~en háben нервава́цца;

j-m auf die ~en fállen* [géhen*] дзе́йнічаць каму́-н. на не́рвы;

das geht mir auf die ~en гэ́та мяне́ раздражня́е

kríechen* vi (h, s)

1) по́ўзаць;

aus dem Ei ~ вылу́плівацца з я́йка;

auf állen víeren ~ паўзці́ на кара́чках;

ins Bett ~ забра́цца ў пасце́ль

2) падлі́звацца, падлабу́ньвацца;

im Stáube ~ быць прыні́жаным;

j-m auf den Leim ~ папа́сціся каму́-н. на ву́ду [кручо́к]

schéitern vi (s)

1) разбіва́цца, цярпе́ць крушэ́нне (пра судна);

das Schiff schéiterte an éiner Sándbank су́дна се́ла на мель

2) не ўдава́цца, (па)цярпе́ць няўда́чу;

álle Hóffnungen sind geschéitert усе́ надзе́і пацярпе́лі крах;

an j-m ~ спарт. прайгра́ць каму́-н.

Schlínge f -, -n

1) пятля́;

éine ~ knüpfen завяза́ць пятлю́;

den Arm in der ~ trágen* насі́ць руку́ на пе́равязі [тальмаху́]

2) сіло́

3) арка́н

4) перан. па́стка;

j-m éine ~ légen учыні́ць па́стку каму́-н.;

sich aus der ~ zíehen* вы́круціцца з ця́жкага стано́вішча

Tritt m -(e)s, -e

1) крок; шаг;

im ~ marsch! ша́гам (у нагу́) марш!;

éinen fálschen ~ tun* спатыкну́цца (тс. перан.)

2) пахо́дка

3):

j-m éinen ~ gében* [versétzen] даць каму́-н. штурхяля́;

auf Schritt und ~ на ко́жным кро́ку, паўсю́дна

4) гл. Trittbrett

verdérben*

1. vt

1) (са)псава́ць;

j-m die Fréude ~ сапсава́ць каму́-н. ра́дасць

2) псава́ць, губі́ць (чалавека);

es mit j-m verdórben háben пасвары́цца, сапсава́ць адно́сіны з кім-н.

2. vi (s)

1) псава́цца; гні́сці, гніць

2) псава́цца (пра характар)

Zeh m -(e)s, -en, Zéhe f -, -n па́лец (на назе);

auf den ~en géhen* хадзі́ць на па́льчыках [ды́бачках];

j-m auf die ~n tréten* наступа́ць каму́-н. на нагу́; перан. пакрыўдзіць, задзе́ць каго́-н.

2) до́лька, зубо́к (часнаку), карэ́ньчык (хрэну)

Zwáng m -(e)s, Zwänge абмежава́нне; прыму́с, насі́лле;

etw. aus ~ tun* рабі́ць што-н. пад прыму́сам;

j-m ~ ántun* [áuferlegen] перашкаджа́ць каму́-н.; прымуша́ць каго́-н.;

sich (D) kéinen ~ ántun* [áuferlegen] не саро́мецца, не цырымо́ніцца;

únter dem ~ der Verhältnisse вы́мушаны акалі́чнасцямі; дзя́куючы акалі́чнасцям