Verbum

адмацава́ць (зняць з уліку) ábmelden vt; (aus dem Regíster і г. д.) stréichen* vt

асво́іцца (з мясцовасцю, абставінамі) sich éingewöhnen; sich éinleben (прывыкнуць); sich ánpassen, sich éinarbeiten (зработай)

агу́чванне н. кіно Vertónung f, Vertónen n -s;

сінхро́ннае агу́чванне з адлюстрава́ннем bíldsynchrone [-kro-] Vertónung

ме́рацца sich méssen*;

ме́рацца сі́лай з кім-н. séine Kräfte mit j-m méssen*

міры́ць versöhnen vt, áussöhnen vt (каго-н з кім-н. j-n mit D)

перабіва́цца:

перабіва́цца з хле́ба на квас разм. ein élendes Dásein frísten, am Húngertuch nágen

ра́бства н. Sklaveréi [-və-] f -; Knéchtschaft f - (кабала);

вы́зваліць з ра́бства aus [von] der Sklaveréi befréien

ску́льваць hinábwerfen* vt, ábwerfen* vt, hinúnterwerfen* vt;

ску́льваць воз з се́нам den Héuwagen úmkippen [úmstürzen]

уразрэ́з прысл. zuwíder, gégen;

ісці́ ўразрэ́з з чым-н. zuwíderlaufen* аддз. vi (s) (D)