Verbum

Leim m -(e)s, -e клей;

(ganz) aus dem ~ géhen* рассо́хнуцца [раскле́іцца] (пра мэблю);

◊

j-m auf den ~ géhen* [kríechen*] папа́сціся каму́-н. на ву́ду [ву́дачку, кручо́к];

j-n auf den ~ lócken [führen] злаві́ць каго́-н. на ву́ду, ашука́ць [падману́ць] каго́-н.

Münze f -, -n

1) мане́та;

in bárer ~ гато́ўкай;

~n prägen [schlágen*] чака́ніць мане́ту;

◊

etw. für báre ~ néhmen* прыма́ць што-н. за чы́стую мане́ту;

j-m mit gléicher ~ záhlen плаці́ць каму́-н той жа мане́тай

2) меда́ль, жэто́н

Páuke f -, -n

1) муз. літа́ўры

2) разм. про́паведзь, каза́нне, настаўле́нне;

j-m éine ~ hálten* чыта́ць каму́-н. ната́цыю;

◊

auf die ~ háuen* падыма́ць шум;

mit ~n und Trompéten bei der Prüfung dúrchfallen* з трэ́скам правалі́цца на экза́мене

Ráche f - по́мста, адпла́та;

~ brüten заду́мваць по́мсту;;

~ üben [néhmen*] (an D) по́мсціць (каму-н.);;

aus ~ у я́касці по́мсты, по́мсцячы;;

~ schwören* кля́сціся адпо́мсціць;;

aus ~ für (A) у адпла́ту, каб адпо́мсціць;;

~ über den Verräter! по́мста прада́ўцу!, прада́ўцу па заслу́гах!

vórnehmen* I vt

1) право́дзіць (якую-н. работу)

2):

sich (D) etw. ~ узя́цца за што-н., заду́маць, распача́ць што-н.;

sich (D) j-n ~ узя́цца за каго́-н., узя́ць каго́-н. у рабо́ту; прачыта́ць ната́цыю каму́-н.

zu=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) напрамак куды-н: zúfließen* прыплыва́ць, прыцяка́ць

2) закрыццё: zúmachen зачыня́ць

3) дабаўленне: zúgießen* даліва́ць

4) прысваенне, прыпісванне чаго-н.: j-m etw. zúsprechen* прысво́іць каму́-н. што-н.; zúschreiben* прыпі́сваць

zúlangen

1. vi

1) праця́гваць (руку), браць;

mit der Hand ~ дастава́ць [браць] руко́ю

2) накі́двацца (на ежу);

bítte, lángen Sie zu! бяры́це [часту́йцеся], калі́ ла́ска!

3) хапа́ць, быць дастатко́вым

2. vt (j-m) перада́ць, пада́ць (каму-н. што-н.)

Mund m -(e)s, Münder

1) рот, ву́сны;

(wie) aus éinem ~ у адзі́н го́лас, аднагало́сна;

~ hálten*! груб. маўча́ць!;

ein paar ~ voll па́ра [не́калькі] кава́лкаў [глытко́ў];

◊

er ist nicht auf den ~ gefállen ён сло́ва не пазыча́е, ён спры́тны на язы́к;

kein Blatt vor den ~ néhmen* гавары́ць не саро́меючыся;

den ~ áuftun* раскры́ць рот;

éinen gróßen ~ háben хвалі́цца;

in áller (Léute) ~ sein стаць пагало́скай, не сыхо́дзіць у людзе́й з языка́;

j-m den ~ stópfen заткну́ць каму́-н. рот (прымусіць замаўчаць);

j-m nach dem ~е réden [spréchen*] падда́кваць [ліслі́віць] каму́-н.;

j-m das Wort vom [aus dem] ~ néhmen* перахапі́ць сло́ва ў каго́-н.; перабі́ць каго́-н.; прадугада́ць чыю́-н. ду́мку;

an j-s ~ hängen* глядзе́ць каму́-н. у рот, слу́хаць каго́-н. стаі́ўшы дых

2) ду́ла (вінтоўкі)

Hölle f -, -n

1) пе́кла

2) запе́чча;

j-m die ~ heiß máchen разм. даць ды́хту каму́-н.;

◊

dort ist die ~ los там сам чорт нагу́ зло́міць;

j-m das Lében zur ~ máchen ператвары́ць чыё-н. жыццё ў пе́кла

stören vt

1) перашкаджа́ць, заміна́ць (каму-н.)

2) непако́іць, турбава́ць (каго-н.)

3) паруша́ць (што-н.);

lássen Sie sich nicht ~ ! не турбу́йцеся!;

j-n in [aus] der Rúhe ~ пару́шыць чый-н. пако́й

4) тэх. скажа́ць;

den Rúndfunk ~ заглушы́ць радыёперада́чу