Verbum

сердава́ць разм. (на каго-н, што-н.) sich ärgern (über A), böse sein (D, auf A), zürnen (D) vi

паскупі́цца géizen vi (на што-н. mit D);

не паскупі́цца nicht géizen (mit D), sich nicht lúmpen lássen*(разм.)

перабра́цца

1. (цераз што-н.) hinüberkommen* vi (s), übersetzen vi (s);

2. (перасяліцца) úmziehen* vi (s); übersiedeln vi (s)

по́зірк м. Blick m -(e)s, -e;

кі́нуць по́зірк éinen Blick wérfen* (на каго-н., што-н. auf A)

арыентава́ць

1. ori¦entíeren vt; éinordnen vt (карту, компас);

2. перан. ori¦entíeren vt; áusrichten vt (на што-н. auf A)

ахво́тнасць ж. (жаданне зрабіць што-н.) Beréitwilligkeit f -, Díenstfertigkeit f -;

вы́казаць ахво́тнасць sich beréit erklären;

ахво́тнасць дапамагчы́ Hílfsbereitschaft f -

быль ж.

1. (тое, што сапраўды было) Vergángenes (sub) n;

2. літ. (апавяданне) éine wáhre Geschíchte, ein wáhrer Vórfall

аб’ядна́цца, аб’ядно́ўвацца sich veréinigen, sich zusámmenschließen* (у што-н. zu D); zusámmentreten* vi (s) (для чаго-н. zu D)

адгру́каць

1. (перастаць грукаць) áufhören zu póltern [zu kráchen, zu dónnern];

2. (пабудаваць, зрабіць што-н вялікае) разм. etw. Gróßes báuen [scháffen*, léisten]

адсябя́ціна ж. разм.

1. (самавольны ўчынак) Éigenmächtigkeit f -;

2. разм. (уласныя словы, што ўстаўлены ў чужы тэкст) éigene Zútat