Verbum

нязру́чнасць ж.

1. (няспрытнасць) Úngeschicklichkeit f -;

2. (пра час, што-н. не зусім адпаведнае) Úngunst f -, Péinlich keit f -

га́зы pl мед.

1. (уздуццё жывата) Blähung f-, -en;

2. груб. (што выходзяць з кішэчніка) Furz m -es, Fürze

ківа́ць

1. (што) schütteln vt, rütteln vt;

2. (чым) schütteln vt; nícken vi;

ківа́ць галаво́ю mit dem Kopf nícken [wáckeln]

пагавары́ць spréchen* vi; réden vi (з кім-н. mit D, пра каго-н., што-н. von D, über A)

паляга́ць (у чым-н. in D) bestéhen vi;

яго́ віна́ паляга́е ў тым, што… séine Schuld bestéht darín, dass…

паскупі́цца géizen vi (на што-н. mit D);

не паскупі́цца nicht géizen (mit D), sich nicht lúmpen lássen*(разм.)

гляда́ч м. Zúschauer m -s, -; Bescháuer m -s, - (які аглядае што-н.);

шыро́кі гляда́ч die bréite Másse des Públikums

гэ́та​^II часц. denn;

што гэ́та з ва́мі? was fehlt Íhnen denn?;

як гэ́та мо́жна? wie kann man bloß?

ахво́тнасць ж. (жаданне зрабіць што-н.) Beréitwilligkeit f -, Díenstfertigkeit f -;

вы́казаць ахво́тнасць sich beréit erklären;

ахво́тнасць дапамагчы́ Hílfsbereitschaft f -

быль ж.

1. (тое, што сапраўды было) Vergángenes (sub) n;

2. літ. (апавяданне) éine wáhre Geschíchte, ein wáhrer Vórfall