Verbum

вінава́ціць beschúldigen vt;

вінава́ціць каго-н. у чым-н., за што-н. j-n éiner Sáche (G) beschúldigen;

вінава́ціць каго-н. у крадзяжы́ j-n des Díebstahls ánklagen [beschúldigen]

вы́спаведаць

1. рэл. die Béichte ábnehmen*; béichten lássen*;

2. разм. (прабраць каго-н за што-н.) scharf rügen; herúnterputzen vt, ábkanzeln vt; die Levíten [-´vi:-] lésen* (каго-н. D)

кампенса́цыя ж. Kompensatión f -, -en, Kompensíerung f -, -en; Ábgeltung f -, -en; Entschädigung f -, -en (пакрыццё);

грашо́вая кампенса́цыя Gégenwert m, finanziélle Entschädigung;

кампенса́цыя за ўчы́неную шко́ду Schádenersatz m -es

паню́шка ж.:

паню́шка таба́кі éine Príse Tábak;

◊

ні за паню́шку таба́кі für [um] éinen Páppenstiel, für éinen Ápfel und ein Eiпаняве́рка ж. разм. Zwéifel m -s, -, Bedénken n -S, -

рашо́тка ж. разм. Gítter n -s, -;

пасадзі́ць за рашо́тку каго-н. разм. j-n hínter Schloss und Ríegel bríngen*, j-n hínter schwédische Gardínen bríngen; гл. тс. краты

схапі́цца

1. (за што-н.) sich fássen, sich hálten* (an A);

2. (уступіць у барацьбу) hándgemein wérden (з кім-н. mit D) (урукапашную); aneinánder geraten* (словамі); einánder ángreifen*