Verbum

gléichstellen аддз.

1. vt (mit D) раўня́ць, ста́віць наро́ўні (каго-н., што-н. з кім-н., чым-н.)

2. ~, sich ста́віць сябе́ наро́ўні [на адну́ до́шку] з кім-н.

vórsetzen vt

1) падава́ць (на стол)

2) ста́віць на чале́, прызнача́ць кіраўніко́м

3) ста́віць спе́раду

4) разм. падста́віць;

er wúrde dabéi vórgesetzt пры гэ́тым яго́ падста́вілі

Problém n -s, -s прабле́ма, пыта́нне;

ein ~ áufrollen ста́віць прабле́му, падыма́ць [ста́віць] пыта́нне

verdénken* vt (j-m) ста́віць у віну́ (каму-н. што-н.), вінава́ціць

stéllen

1. vt

1) ста́віць (што-н. куды-н.)

2) ста́віць, устана́ўліваць;

die Uhr ~ ста́віць гадзі́ннік

3) падава́ць; прыво́дзіць; прадстаўля́ць;

zur Verfügung ~ дава́ць [прадстаўля́ць] у распараджэ́нне;

in Áussucht ~ абнадзе́йваць

4) ста́віць, выстаўля́ць;

éine Fráge ~ зада́ць [паста́віць] пыта́нне;

ein Gesúch ~ пада́ць зая́ву

5) ста́віць, падвярга́ць;

in Fráge ~ ста́віць пад пыта́нне;

etw. in Zwéifel ~ ста́віць што-н. пад сумне́нне

2. ~, sich

1) стаць, станаві́цца;

sich auf éigene Füße ~ стаць на но́гі [самасто́йным]

2) устанаві́цца (пра цэны)

3) з’яві́цца (па выкліку);

sich dem Gerícht ~ з’яві́цца ў суд

4) (zu D) адно́сіцца, ста́віцца (да чаго-н.);

wie stellst du dich dazú? як ты да гэ́тага адно́сішся [ста́вішся]?

5) прыкі́двацца, прытвара́цца (хворым, дурным і г.д.)

áufsetzen

1. vt

1) наса́джваць; насо́ўваць; надзява́ць (капялюш)

2) ста́віць;

das Éssen ~ ста́віць (на пліту́) стра́ву

3) скла́дваць (пратакол)

4) пасадзі́ць (самалёт)

2. ~, sich садзі́цца, прыпадня́цца [прыўзня́цца] (у пасцелі)