Verbum

behíndern vt (an D) заміна́ць, перашкаджа́ць (каму-н. у чым-н.);

durch etw. (A) behíndert sein [wérden] 1) мець перашко́ду (у чым-н.); 2) быць заня́тым, не мець ча́су

beráten*

1. vt

1) ра́іць; дава́ць кансульта́цыю (каму-н.);

Sie sind gut [übel] ~ Вам далі́ до́брую [дрэ́нную] пара́ду

2) абмярко́ўваць (што-н.)

2. ~, sich (über A) ра́іцца (аб чым-н.)

Glückwunsch m -(e)s, -wünsche віншава́нне;

j-m (zu D) ~ ábstatten віншава́ць каго́-н. з чым-н., жада́ць [зы́чыць] каму́-н. шча́сця;

méinen hérzlichsten ~! (прымі́, -це) маё сардэ́чнае віншава́нне!

híndern vt (an D, bei D, in D) перашкаджа́ць, заміна́ць (каму-н. у чым-н.);

sich nicht durch etw. (A) ~ lássen* не хаце́ць [не жада́ць] звя́зваць сабе́ чым-н. ру́кі

húldigen vi (D)

1) шанава́ць, паважа́ць (каго-н.);

éiner Frau ~ заляца́цца да жанчы́ны;

den Künsten ~ служы́ць маста́цтву;

dem Alkohól ~ жарт. служы́ць Ба́хусу

2) прысяга́ць на ве́рнасць (каму-н.)

Korb m -(e)s, Körbe

1) ко́ш(ык), ко́раб;

◊

éinen ~ bekómmen* атрыма́ць адмо́ву;

j-m éinen ~ gében* адмо́віць каму́-н. (пры сватанні)

2) ву́лей

3) горн. (пад’ёмная) кле́тка

plausíbel a

1) абгрунтава́ны, перакана́ўчы; прыма́льны, дапушча́льны

2) зразуме́лы;

das ist mir durcháus nicht ~ гэ́та для мяне́ зусі́м недапушча́льна [неперакана́ўча];

j-m etw. ~ máchen растлума́чыць каму́-н. што-н.

Téilnahme f -

1) удзе́л (an D – у чым-н.)

2) саўдзе́л (у злачынстве – an D)

3) спачува́нне, жаль; сімпа́тыя;

j-m séine ~ áussprechen* вы́казаць сваё спачува́нне каму́-н.

lángen

1. vi

1) (nach D) дастава́ць, даця́гвацца (да чаго-н.);

ich lángte nach dem Téller я працягну́ў руку́ па тале́рку

2) (bis an A, bis zu D) быць дастатко́вым, хапа́ць;

das Geld lángte nicht гро́шай не хапі́ла

2. vt дава́ць, праця́гваць;

j-m éine ~ даць апляву́ху каму́-н., даць по́ўху каму́-н.;

er lángte sich das Buch ён узяў сабе́ кні́гу

Úrlaub m -(e)s, -e адпачы́нак, во́дпуск; вайск. увальне́нне звальне́нне;

ein dekrétmäßiger ~ дэкрэ́тны адпачы́нак [во́дпуск];

ein únbefristeter ~ бестэрміно́вы во́дпуск [адпачы́нак];

den ~ ántréten*, in [auf] ~ géhen* пайсці́ ў адпачы́нак [во́дпуск];

j-m den ~ bewílligen дазво́ліць каму́-н. адпачы́нак [во́дпуск];

j-m den ~ gewähren даць каму́-н. адпачы́нак [во́дпуск];

auf [in, im] ~ sein быць у адпачы́нку [во́дпуску];

in ~ schícken пасла́ць у адпачы́нак [во́дпуск];

von der Famíli¦e ~ máchen перан. адпачыва́ць ад сяме́йных спра́ў