Verbum

уберагчы́ bewáhren vt (ад каго-н., чаго-н. vor D); behüten vt (захаваць); rétten vt, in Sícherheit bríngen* (выратаваць);

уберагчы́ дзіця́ ад прасту́ды das Kind vor Erkältung schützen

найбо́лей, найбо́льш прысл. (найвыш. ст. ад многа, шмат) am méisten, die méisten

найно́ўшы (найвыш. ст. ад новы) der néueste;

найно́ўшая гісто́рыя die néueste Geschíchte

паасо́бны

1. (які існуе самастойна) sélbstständig [sélbständig];

2. (ізаляваны ад іншых) getrénnt, isolíert

выцяру́шваць

1. (высыпаць) áusschütten vt, verschütten;

2. (ачышчаць ад пылу) áusstauben vt

падула́дны úntertan; ábhängig (залежны ад каго-н. von D); nicht sélbstständig (несамастойны)

зручне́й прысл. (выш. ст. ад зручна) bequémer; pássender, hándlicher; günstiger; гл. зручны

адахво́ціць разм. j-m die Lust [die Fréude] verdérben* (ад чаго-н. an A);