Verbum

гумары́ст м.

1. (пісьменнік) Humoríst m -en, -en;

2. разм. (чалавек, які мае пачуццё гумару) ein humórvoller Mensch

даро́слы

1. (які дасягнуў сталага ўзросту) erwáchsen; áusgewachsen;

2. у знач. наз. м. Erwáchsene (sub) m -n, -n

дрыго́ткі

1. (які дрыжыць) zítternd, bébend, vibríerend [vi-]; schwíngend (пры калыханні);

2. (мігатлівы, трапяткі) flímmernd, fláckernd (пра святло, агонь)

езуі́цкі

1. (які мае дачыненне да езуітаў) Jesuíten-;

езуі́цкі о́рдэн Jesuítenorden m -s;

2. перан. (вераломны, хітры) héuchlerisch

няўча́сны

1. (заўчасны) vórzeitig, (zu) früh;

2. (які адбываецца ў неадпаведны момант) nicht zur ríchtigen Zeit; nicht réchtzeitig

сакрата́р м.

1. Sekretär m -s, -e;

асабі́сты сакрата́р Privatsekretär [-´vɑ:t-] m;

2. (які піша пратакол) Schríftführer m -s, -

паслядо́ўны

1. (які надыходзіць адзін за адным) aufeinánder fólgend; sukzessív (паступова);

2. (лагічны) fólgerichtig, konsequént;

3. (перакананы) konsequént

брахлі́вы разм.

1. (пра сабаку) häufig béllend; laut;

2. перан. (пра чалавека) schwátzhaft, geschwätzig; rédefreudig (які любіць пагаварыць)

бязлі́тасны

1. (які не мае літасці, жалю, спачування) erbármungslos, únbarmherzig, mítleidlos, gnádenlos;

2. (жорсткі, суровы) hártherzig, gráusam, brutál