Verbum

аціра́цца

1. sich réiben* (аб што-н. an D);

2. (быць без пэўнага занятку) fáulenzen vi; úntätig herúmlungern

вазі́ць fáhren* vt; bríngen* vt, hólen vt (прывозіць);

вазі́ць што-н на та́чцы mit dem Kárren etw. fáhren*

засяро́джвацца, засяро́дзіцца (пра чалавека) sich sámmeln, sich konzentríeren; sich vertíefen (чым-н. in A) (паглыбіцца ў што-н.)

збе́гаць разм. (hín)láufen* vi (s);

збе́гаць па што-н., па каго-н. etw. [j-n] hólen [bríngen*]

згуртава́цца sich veréinigen, sich zusámmenschlíeßen* (у што-н. zu D); zusámmentreten* vi (s) (дзеля чаго-н. zu D)

ірвану́ць héftig réißen*; zíehen* vt, vi (за што-н. an D);

ірвану́ць за валасы́ an den Háaren zíehen*

адухаві́ць, адухаўля́ць

1. (духоўна ўзвысіць) vergéistigen vt, idealisíeren vt;

2. (жывёл, прыроду) géistige Fähigkeiten zúsprechen* (што-н. D)

акрамя́ прыназ. áußer (D), áusgenommen (A);

акрамя́ таго́ áußerdem; überdíes, darüber hináus;

акрамя́ таго́ што… ábgesehen davón, dass…

апавясці́ць, апавяшча́ць benáchrichtigen vt, in Kénntnis sétzen (каго-н. A); verkünden, bekánnt geben*, mítteilen (пра што-н. A)

апро́ч прыназ. áußer (D), áusgenommen (A);

апро́ч таго́ áußerdem; überdies [überdíes]; darüber hináus;

апро́ч таго́, што… ábgesehen davón, dass…