Verbum

doddering

[ˈdɑ:dərɪŋ]

adj.

хі́сткі; дрыго́ткі; які́ трасе́цца

dodge

[dɑ:dʒ]

1.

v.i.

1) ухіля́цца (ад уда́ру), уніка́ць

2) выкру́чвацца; махлява́ць, хітрава́ць

to dodge a question — вы́круціцца ад адка́зу

2.

n.

1) рапто́ўны рух убо́к

2) informal вы́крут -у m., хі́трыкі pl.

dodgery

[ˈdɑ:dʒəri]

n.

выкру́тлівасьць, хі́трасьць f.

dodgy

[ˈdɑ:dʒi]

adj.

1) выкру́тлівы, вёрткі

2) хі́тры

doe

[doʊ]

n.

ла́ня, лань f., са́мка труса́, за́йца, антылёпы

doer

[ˈdu:ər]

n.

дзе́йны чалаве́к

He is a doer, not a talker — Ён выкана́льнік, а не гавару́н

does

[dʌz]

v.

трэ́цяя асо́ба адз лі́ку ад do

He does all the work — Ён выко́нвае ўсю́ пра́цу

Does she sing well? — Ці яна́ до́бра пяе́?

doeskin

[ˈdoʊskɪn]

n.

ску́ра ла́ні

dog

[dɔg]

1.

n.

1) саба́ка -і m.

2) саме́ц -ца́ m.

dog fox — лі́с -а m.

2.

v.t.

1) хадзі́ць па пя́тах за кім; апано́ўваць, прасьле́даваць

2) лаві́ць, цкава́ць саба́камі

•

- dog in the manger

- go to the dogs

- lazy dog

- lucky dog

- sly dog

- top dog

- dog tired

dog collar

нашы́йнік -а m., абро́жак -ка m.