civil
[ˈsɪvəl]
adj.
1) грамадзя́нскі
civil liberties — грамадзя́нскія свабо́ды
2) грама́дзкі
3) ура́давы, дзяржа́ўны
civil servant — ура́давец дзяржа́ўнае адміністра́цыі
civil service — дзяржа́ўная слу́жба
4) цыві́льны, грамадзя́нскі (не царко́ўны, не вайско́вы)
5) цывілізава́ны
6) ве́тлівы, до́бра вы́хаваны
civil person — ве́тлівы чалаве́к
•
- civil authorities
- civil law
- civil marriage
- civil rights
- civil society
- civil war
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
grand
I [grænd]
adj.
1) грандыёзны; імпаза́нтны; высакаро́дны, ве́лічны; заслу́жаны, паважа́ны
a grand man — заслу́жаны чалаве́к
2) найвышэ́йшы паво́дле ра́нгу або́ стано́вішча; гало́ўны, кіру́ючы
3) вялі́кі; ва́жны, гало́ўны
the grand staircase — пара́дныя схо́ды
4) informal ве́льмі прые́мны
to have a grand time — ве́льмі прые́мна праве́сьці час
II [grænd]
n.
рая́ль -я m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
machine
[məˈʃi:n]
1.
n.
1) машы́на f.
sewing machine — шве́йная машы́на
washing machine — пра́льная машы́на
2) мэхані́зм -у m.
3) аўтамабі́ль -я m., машы́на f.
4) чалаве́к, які́ працу́е, як машы́на
5) апара́т -у m.
state machine — дзяржа́ўны апара́т
2.
adj.
машы́нны
the machine age — век машы́наў
3.
v.t.
апрацо́ўваць на варшта́це
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
person
[ˈpɜ:rsən]
n.
1) асо́ба f., чалаве́к -а m.
not a single person — ні адно́й жыво́й душы́, ніко́га, ніво́днаго́ чалаве́ка
2) вы́гляд -у m., зьне́шнасьць f.
He has a fine person — Ён ма́е до́брую зьне́шнасьць
3) Gram. асо́ба f.
first person, second person, third person — пе́ршая асо́ба, друга́я асо́ба, трэ́цяя асо́ба
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Brot n -(e)s, -e
1) хлеб;
belégtes ~ бутэрбро́д
2) скі́ба [лу́ста] хле́ба;
das tägliche ~ хлеб штодзённы, прако́рм;
sein éigen ~ éssen* жыць ула́снай пра́цай;
frémder Léute ~ éssen* е́сці чужы́ хлеб, жыць за чужы́ кошт;
◊
der Mensch lebt nicht vom ~ alléin чалаве́к жыве́ не адны́м то́лькі хле́бам
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
fellow
[ˈfeloʊ]
1.
n.
1) чалаве́к -а, хло́пец хлапца́ m.
old fellow — дру́жа, стары́ (у зваро́це)
poor fellow — бяда́к; нябо́га, небара́ка
2) ся́бра -ы m., тава́рыш -а m., супо́льнік -а m.
a fellow in misery — тава́рыш у няшча́сьці
3) ся́бра навуко́вага тава́рыства або́ кале́джу
2.
adj.
супо́льны, падо́бны
fellow citizens — суграмадзя́не
fellow workers — супрацо́ўнікі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
reputation
[,repjəˈteɪʃən]
n.
1) рэпута́цыя f.
to have the reputation — сла́віцца
He had the reputation of being very bright — Ён сла́віўся тым, што быў ве́льмі здо́льны і ке́млівы
2) до́брае імя́, вялі́кая паша́на, пава́га ў і́ншых
a person of reputation — паважа́ны чалаве́к
3) сла́ва f.
a scientist of worldwide reputation — вучо́ны з сусьве́тнай сла́вай
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
хара́ктар м.
1. Charákter [kɑ-] m -s, -tére; Wésen n -s (нораў);
дрэ́нны хара́ктар ein schléchter Charákter;
ця́жкі хара́ктар schwíeriger Charákter;
мець цвёрды хара́ктар charákterfest sein;
чалаве́к з хара́ктарам ein Mensch von [mit] Charákter; ein charáktervoller Mensch;
2. (якасць) Éigenart f -, -en, Charákter [kɑ-] m -s, -tére; Bescháffenheit f - (структура, стан);
хара́ктар мясцо́васці die Éigenart [der Charákter] des Geländes;
◊
вы́трымаць хара́ктар Charákter(festigkeit) zéigen;
гэ́та не ў яго́ хара́ктары das liegt nicht in séinem Charákter
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ко́зыр м.
1. карт. Trumpf m -(e)s, Trümpfe;
хадзі́ць з ко́зыра éinen Trumpf áusspielen, trúmpfen vi;
2. (перавага) Trumpf m, Überlégenheit f -, -en, Vórhand f -, -hände;
адкры́ць свае́ ко́зыры séine Kárten áufdecken, séine Trümpfe zéigen;
даць (у ру́кі) но́выя ко́зыры zu néuen Trümpfen verhélfen*; éine Trúmpfkarte in die Hand drücken;
3. (багаты чалавек) Hai m -s, -e;
◊
хадзі́ць ко́зырам разм. (éinher)stolzíeren vi (s), den Kopf hoch trágen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
devil
[ˈdevəl]
1.
n.
1) д’я́бал -ла m.; чорт чарта́, нячы́сьцік -а, злы дух, нячы́стая сі́ла, лі́ха n.
2) злы, лю́ты чалаве́к
2.
v.t.
1) informal дакуча́ць, дражні́цца
2) зьдзе́кавацца з каго́
3) во́стра прыпраўля́ць
to devil ham — прыпраўля́ць кумпя́к во́стрымі прыпра́вамі
•
- a lucky devil
- devil of a fellow
- go to the devil
- poor devil
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)