Verbum

зма́хваць ábwerfen* vt, ábschütteln vt;

зма́хваць пыл з чаго-н. etw. ábstauben

знадво́рку

1. (звонку) von áußen (her);

2. (з вуліцы) von dráußen (her)

зраўнава́ць, зраўно́ўваць ébnen vt, éinebnen vt;

◊

зраўнава́ць з зямлёю dem Érdboden gléichmachen

іскры́нка ж. памянш. Fünkchen n -s, -;

◊

яна́ з іскры́нкай sie ist pikánt

азнаёміць bekánnt máchen, vertráut máchen; éinführen vt (з чым-н. in A)

малале́цтва н. Kíndes¦alter n -s, Kíndheit f -;

з малале́цтва von Kíndheit auf [an]

мана́ткі мн. разм. Hábseligkeiten pl;

◊

з усі́мі мана́ткамі mit Sack und Pack

мікрафо́н м. спец. Mikrofón n -s, -e;

за́піс з мікрафо́на Mikrofónaufnahme f -, -

перапо́й м. разм. übermäßiges Trínken; Kátzenjammer m -s;

з перапо́ю vom Suff

пі́кі мн. карт. Pik n -s, -e;

пайсці́ з пі́каў Pik áusspielen