Verbum

ánheimfallen* vi аддз. (s) (D) высок. дастава́цца (каму-н.), перайсці́ (да каго-н., чаго-н.); увайсці́ (у што-н.)

áufschwatzen vt (j-m) разм. навя́зваць, усо́ўваць (каму-н.);

er ließ sich (D) nichts ~ ён не даў сябе́ падману́ць [ашука́ць]

Áufwartung f -, -en

1) прыслуго́ўванне (у доме)

2) візі́т;

j-m séine ~ máchen засве́дчыць каму́-н. сваё шанава́нне (наведваннем)

beárbeiten vt апрацо́ўваць; урабля́ць; абрабля́ць;

ein Musíkstück ~ аранжы́раваць музы́чны твор;

j-n mit Fáustschlägen ~ разм. надава́ць каму́-н. тумако́ў

bedróhen vt (mit D) пагража́ць (каму-н. чым-н.);

von etw. (D) bedróht wérden [sein] знахо́дзіцца пад пагро́зай чаго́-н.

entgégenbringen* vt (D) ста́віцца, адно́сіцца (да каго-н. з якім-н. пачуццём);

j-m Vertráuen ~ ака́зваць каму́-н. даве́р’е

Háhnrei m -es, -e

1) каплу́н

2) разм. ашука́ны муж, рагано́сец;

j-n zum ~ máchen наста́віць каму́-н. ро́гі

Hándschuh m -(e)s, -e пальча́тка, рукаві́чка;

◊

j-m den ~ hínwerfen* кі́нуць каму́-н. пальча́тку;

den ~ áufnehmen* прыня́ць вы́клік

herbéilassen*

~, sich (zu D) пагаджа́цца (на што-н.); адно́сіцца пабла́жліва (да каго-н., чаго-н.), рабі́ць ла́ску (каму-н.)

hóchnehmen* аддз. vt

1) падыма́ць

2) зрабі́ць вымо́ву (каму-н.)

3) вы́смеяць (каго-н.)

4) разм. ашука́ць, аблічы́ць, абдзялі́ць