Verbum

führen

1. vt

1) ве́сці, вадзі́ць;

j-n an [bei] der Hand ~ ве́сці каго́-н. за руку́

2) (з указаннем напрамку руху) выво́дзіць, прыво́дзіць, уво́дзіць;

j-n auf die Spur ~ наво́дзіць каго́-н. на след

3) ве́сці; кірава́ць;

die Trúppen ~ кама́ндаваць во́йскамі;

das Rúder ~ стая́ць ля руля́, кірава́ць (тс. перан.);

ein Geschäft ~ мець [трыма́ць] кра́му;

den Háushalt ~ ве́сці дама́шнюю гаспада́рку;

den Vórsitz ~ быць старшынёй, ве́сці сход

4) вадзі́ць, ру́хаць па чым-н.;

den Bógen ~ вадзі́ць смычко́м

5) вазі́ць, пераво́зіць

6) мець [насі́ць] пры сабе́;

den Pass bei sich (D) ~ мець пры сабе́ па́шпарт;

éinen Títel ~ мець ты́тул

7) трыма́ць, мець у про́дажы (які-н. тавар)

8):

den Beféhl ~ распараджа́цца;

éinen Prozéss ~ ве́сці судо́вую спра́ву;

j-n in Versúchung ~ уве́сці каго́-н. у спаку́су;

◊

etw. im Schílde ~ заду́мваць, паду́мваць што-н.;

hínters Licht ~ уво́дзіць у зман

2. vi

1) прыво́дзіць, ве́сці;

wohín soll das ~? да чаго́ гэ́та прывядзе́?

2) спарт. ве́сці, лідзі́раваць;

die Mánnschaft führt mit zwei Púnkten кама́нда лідзі́руе з двума́ ачка́мі

3. ~, sich трыма́ць [паво́дзіць] сябе́

konferíeren vi

1) право́дзіць канферэ́нцыю

2) (über A) ра́іцца, право́дзіць нара́ду (па чым-н.)

3) тэатр. ве́сці канфера́нс

moderíeren vt

1) змянша́ць, змякча́ць, аслабля́ць, зніжа́ць

2) тармазі́ць, гамава́ць

3):

éine Séndung ~ ве́сці перада́чу (на радыё, тэлебачанні)

verschlóssen a

1) замкнёны; зашчэ́плены;

hínter [bei] ~en Türen verhándeln [beráten*] ве́сці перамо́вы [ра́іцца] за зачы́ненымі дзвяры́ма

2) перан. замкнёны

Ángelegenheit f -, -en спра́ва, пыта́нне;

in wélcher ~? па яко́й спра́ве?;

eine ~ untersúchen юрыд. весці следства па яко́й-не́будзь спра́ве

áusgreifen*

1. vi

1) распасціра́цца;

weit ~ далёка цэ́ліць

2) ве́сці гу́тарку здалёку

3) уцяка́ць

2. vt выхва́тваць з…; выбіра́ць

Präsídium n -s, -di¦en

1) прэзі́дыум

2) старшы́нства (на сходзе);

das ~ vórschlagen* прапанава́ць склад прэзі́дыума;

das ~ führen старшынява́ць, ве́сці сход

verhándeln

1. vi

1) (über A) ве́сці перагаво́ры [перамо́вы] (пра што-н.)

2) юрыд. разбіра́ць спра́ву

2. vt

1) прада́ць

2) пацярпе́ць стра́ты