адхадзі́ць

1. (дзе-н пэўны час) (eine Zeit lang) gehen* vi (s); hermlaufen* vi (s);

2. (адлупцаваць) veprügeln vt;

3. (вылечыць) j-n gesnd pflgen, j-m weder auf die Bine hlfen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

адхіну́цца

1. (адхіліцца) ufgehen* vi (s);

2. (падацца ўбок, на зад) beisite rücken; zurückweichen* vi (s);

3. перан. (адысці на кароткі час) wggehen* vi (s); usgehen* vi (s); sich ent fr nen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

hold up

а) падтры́мваць, падпіра́ць

б) трыма́цца ў цане́, высо́ка цані́цца

в) пака́зваць; падня́ць уго́ру, каб паказа́ць

г) затрыма́ць сі́лаю і абрабава́ць

д) патрыва́ць, пратрыма́цца не́йкі час (напр. пра ве́цер)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

overtime

[ˈoʊvərtaɪm]

1.

n.

1) звыш ча́су

overtime work — пра́ца звыш усталява́нага ча́су

overtime pay — пла́та за таку́ю пра́цу

2) (у спо́рце) дадатко́вы час, овэрта́йм -у m.

2.

adj.

звышчасо́вы; звышпрагра́мны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Flug m -(e)s, Fl)üge палёт, пералёт;

im ~ мі́гам; на ляту́;

die Zeit vergng wie im ~e час прайшо́ў ху́тка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vrmittag m -(e)s, -e (перад)по́ўдзень, перадпаўдзённы час; ра́нак, пе́ршая пало́ва дня;

am (hhen) ~ пе́рад (са́мым) по́ўднем [абе́дам];

hute ~ сёння ра́ніцай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vrverlegen vt

1) перано́сіць на больш ра́нні час

2):

das Fuer ~ вайск. перано́сіць аго́нь у глыбіню́ абаро́ны праці́ўніка; перано́сіць аго́нь упе́рад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

асе́сці

1. (панізіцца, ушчыльніцца) sich snken, sich stzen; bsacken vi (s); insinken vi (s);

2. (апусціцца) inen Bdensatz [Nederschlag] blden; хім. sich blagern, sich (b)setzen;

3. (знайсці прыпынак на пэўны час) ssshaft [nsässig] wrden

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

rut

I [rʌt]

1.

n.

1) каляі́на, баразна́ f.

2) прывы́чны спо́саб дзе́яньня; руты́на f.

2.

v.t.

парэ́заць каляі́намі, збаразьні́ць

II [rʌt]

n.

1) це́чка f. (у ла́няў, ко́заў, аве́чак)

2) час це́чкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tinkle

[ˈtɪŋkəl]

1.

v.i.

звані́ць; зьвіне́ць; дзы́нкаць; вызво́ньваць

The little clock tinkled out the hours — Малы́ гадзі́ньнік вызво́ньваў час

2.

n.

звон -у m.; дзы́нканьне n.

the tinkle of bells — дзы́нканьне звано́чкаў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)